Кӣ шнидстии ҳилолии хезад аз бадари мунир

کی شنیدستی هلالی خیزد از بدر منیر

ё дар оташи тоза ватар мондаи анбар ё абир

یا در آتش تازه و تر مانده عنبر یا عبیر

Пурхатар роҳӣаст ин водии кҷоӣии раҳнамо

پرخطر راهیست این وادی کجائی رهنما

Сари қадами карами зшўқт по надорам дастгир

سر قدم کرم زشوقت پا ندارم دستگیر

Ринд аз майхонаам рондаасту шайх аз хонқаҳ

رند از میخانه ام رانده است و شیخ از خانقه

На ҷавонро майли суҳбат бо ман афтода на пер

نه جوان را میل صحبت با من افتاده نه پیر

Шавқи каъба ҳар кро дар сар дар уфтад лоҷарам

شوق کعبه هر کرا در سر در افتد لاجرم

Зери паҳлуи санги хоро нармтар шуд аз ҳарир

زیر پهلو سنگ خارا نرمتر شد از حریر

Ношикеби ташна кӣ аз хоб битавонад шикеб

ناشکیبا تشنه کی از خواب بتواند شکیب

Ҷисм аз ҷонаст лобуд дар ҳақиқати ногузир

جسم از جانست لابد در حقیقت ناگزیر

Змҳрирмгар буд ҷои дӯзахаши созами зоаҳ

زمهریرم گر بود جا دوزخش سازم زآه

Вар бдўзх бигузарам аз оҳ гардад змҳрир

ور بدوزخ بگذرم از آه گردد زمهریر

Зери сами мураккабати ин сайди бсмлро бикаш

زیر سم مرکبت این صید بسمل را بکش

Чун ним онмрғи лоиқ кам напиндорӣ ба тир

چون نیم آنمرغ لایق کم نپنداری به تیر

Риштаи ҷони марои пайванд бо ҷонон буд

رشته جان مرا پیوند با جانان بود

Кӣ зборон ҳаводис шаведам нақши замир

کی زباران حوادث شویدم نقش ضمیر

Файз ту омаст зошФтаҳи назари бории мгир

فیض تو عامست زآشفته نظر باری مگیر

Гарчи хору хас буд борад бар ӯ абри мтир

گرچه خار و خس بود بارد بر او ابر مطیر

Нестам чун тоъатии ҷурмами баҳамат дар гузар

نیستم چون طاعتی جرمم بهمت در گذر

Узр мехоҳам зрҳмти пӯзишамро дар пазир

عذر میخواهم زرحمت پوزشم را در پذیر

ё алигар соҳиби хона зсг дорад нФўр

یا علی گر صاحب خانه زسگ دارد نفور

Суд кӣ дорад зсггар лоба дорад ё нафир

سود کی دارد زسگ گر لابه دارد یا نفیر