Ҳар кро нақш набаста бзмири ояи нур

هر کرا نقش نبسته بضمیر آیه نور

Гӯ бихон фотиҳау сӯрат ӯ байн аз давр

گو بخوان فاتحه و صورت او بین از دور

Бо парии одмӣигар бмсл ҷамъ шавад

با پری آدمئی گر بمثل جمع شود

Шояд ар зояд ҳамчун ту биҳиштии рӯи ҳур

شاید ار زاید همچون تو بهشتی رو حور

Ҳар крои шаб чу ту ғулмони биҳиштии бсрост

هر کرا شب چو تو غلمان بهشتی بسراست

Гар бФрдои талабади ҳур буд айни қусӯр

گر بفردا طلبد حور بود عین قصور

То бсбҳи рухи ту шамъи сифати сарбозам

تا بصبح رخ تو شمع صفت سربازم

Сӯхти сар то бқдми ҷони бшбони диҷўр

سوخت سر تا بقدم جان بشبان دیجور

Бигузар аз ҳалқаи зӯҳҳод ки ошиқ гирданд

بگذر از حلقه زهاد که عاشق گردند

Исои ореи бқдм зинда кунад аҳли қубӯр

عیسی آری بقدم زنده کند اهل قبور

Нишморанд зоҳли назараши дидаи равон

نشمارند زاهل نظرش دیده روان

Ҳар кро нест назари вақфи ҷамоли манзур

هر کرا نیست نظر وقف جمال منظور

Ту ки бепарда чу хуршед битобӣ ҳамаи ҷо

تو که بی پرده چو خورشید بتابی همه جا

Чун парӣ аз чаҳ шдстии зхлоиқи мастур

چون پری از چه شدستی زخلایق مستور

Ғалат ар шикваи кас аз ғайбатат аидўст кунад

غلط ار شکوه کس از غیبتت ایدوست کند

Ғайбатӣ нест ки гўӣими шикояти бҳзўр

غیبتی نیست که گوئیم شکایت بحضور

Шукру қанди змўрони хатати гашти падед

شکر و قند زموران خطت گشت پدید

Гар асал гашта ҳувайдои злъоби занбӯр

گر عسل گشته هویدا زلعاب زنبور

Калаки ман аз лаби ширини тугар васф кунад

کلک من از لب شیرین تو گر وصف کند

Метавонад ки бширин суханӣ шуд машҳур

میتواند که بشیرین سخنی شد مشهور

Ғайрати ишқи зошФтаҳи аҷаби мидорӣ

غیرت عشق زآشفته عجب میداری

Ки ҳаваси пеша буд ошиқ агар нест ғаюр

که هوس پیشه بود عاشق اگر نیست غیور

Ман ба теғи алӣу бозу ӯ май нозам

من به تیغ علی و بازو او می‌نازم

Муддаӣ гарчи кунад фахр ба ман аз зару зӯр

مدعی گرچه کند فخر به من از زر و زور