Ишқ кард одам аз малики мумтоз

عشق کرد آدم از ملک ممتاز

Набӯд мардумӣ бидида боз

نبود مردمی بدیده باز

Гул бустон надорад ин ҳамаи лутф

گل بستان ندارد این همه لطف

Сарвро менабошад ин ҳамаи ноз

سرو را می نباشد این همه ناز

Мурғ рӯҳам бигард шамъи рахт

مرغ روحم بگرد شمع رخت

Ҳамчу парвона мекунад парвоз

همچو پروانه میکند پرواز

То бғир аз туам назар набӯд

تا بغیر از توام نظر نبود

Дар чашм аз ҷаҳон намӯда фароз

در چشم از جهان نموده فراز

Ҳар кас аз бонги ишқ зинда нашуд

هر کس از بانگ عشق زنده نشد

Мурдаи осо бар ӯ кунанд намоз

مرده آسا بر او کنند نماز

Кистам ман куҳани самандари ишқ

کیستم من کهن سمندر عشق

Имтиҳон кун дар оташами бгдоз

امتحان کن در آتشم بگداز

Ишқ ва тақво мухолифанд баҳам

عشق و تقوی مخالفند بهم

Куфру имон куҷо шавад анбоз

کفر و ایمان کجا شود انباز

Баъд аз олоишаст осоиш

بعد از آلایشست آسایش

Бҳқиқти расонадати змҷоз

بحقیقت رساندت زمجاز

Мардум дида гуфт рози дарун

مردم دیده گفت راز درون

Парда халқ медард ғаммоз

پرده خلق میدرد غماز

Ҳар ки бар дор рафт чун Мансур

هر که بر دار رفت چون منصور

Несташ фарқ дар нишебу фароз

نیستش فرق در نشیب و فراز

Ноз ӯро харидами ошуфта

ناز او را خریدم آشفته

Чеҳраи судам бар остони ниёз

چهره سودم بر آستان نیاز

Рӯҳи ман тўФ мекунад ба Наҷаф

روح من طوف میکند به نجف

Қолабами аўФтодаҳ дар Широз

قالبم اوفتاده در شیراز