Бгшти боғ ва гулистон махон марои ёро

به گشت باغ و گلستان مخوان مرا یارا

Ки карда кӯии ту фориғи збўстони мо ро

که کرده کوی تو فارغ ز بوستان ما را

Зношкибӣ булбул маранҷ эй гул аз онк

ز ناشکیبی بلبل مرنج ای گل از آنک

Писанд кас накунад ошиқи шикеб ро

پسند کس نکند عاشق شکیبا را

Агар бмнзри зебои назари ҳаром буд

اگر به منظر زیبا نظر حرام بود

Бигӯӣ каз чаҳ худои сохт рӯй зебо ро

بگوی کز چه خدا ساخت روی زیبا را

Гуҳ аз ҳуҷуми магаси гуҳ змштрӣ нолад

گه از هجوم مگس گه ز مشتری نالد

Шукри фуруш барои чаҳ пухти ҳалво ро

شکر فروش برای چه پخت حلوا را

Бигард қомати ту фохта занад куку

به گرد قامت تو فاخته زند کوکو

Агар ббоғи диҳии ҷилваи сарви боло ро

اگر به باغ دهی جلوه سرو بالا را

Агар ббоғу бсҳрои ту нестӣ бо мо

اگر به باغ و به صحرا تو نیستی با ما

Кунӣ чу чашма сӯзан бичишам саҳро ро

کنی چو چشمهٔ سوزن به چشم صحرا را

Агар шикоят Лайлӣ кунӣ нае маҷнӯн

اگر شکایت لیلی کنی نه‌ای مجنون

На Вомиқаст ки нолад ҷафои узро ро

نه وامق است که نالد جفای عذرا را

Бирафт мӯъҷизи исои здидаҳи мардум

برفت معجز عیسی ز دیدهٔ مردم

Худоиро бигушо бози лаъл гуё ро

خدای را بگشا باز لعل گویا را

Бғорти дили ошуфтаи порсӣ тар кист

به غارت دل آشفته پارسی ترکی‌ست

Ки бардааст бтороҷи малики яғмо ро

که برده است به تاراج ملک یغما را

Агар ту парда бигирӣ зчҳраҳ дар шаби доҷ

اگر تو پرده بگیری ز چهره در شب داج

Чу рӯзи иди шуморами шубони ялдо ро

چو روز عید شمارم شبان یلدا را

Батон бмҷмри рухсораи авд зулф ниҳанд

بتان به مجمر رخساره عود زلف نهند

Ки оташии нФзоинди дики савдо ро

که آتشی نفزایند دیگ سودا را

Зблблон аҷабӣ нестгар бФсли баҳор

ز بلبلان عجبی نیست گر به فصل بهار

Зшўри гул бчмн афкананд ғавғо ро

ز شور گل به چمن افکنند غوغا را

Зъндлиб шунидан сазост қиссаи гул

ز عندلیب شنیدن سزاست قصهٔ گل

Шинави згФтаҳи дарвеши мадҳи мавло ро

شنو ز گفتهٔ درویش مدح مولا را