Шаҳди он бӯса ки хӯрдам злби ширинаш

شهد آن بوسه که خوردم زلب شیرینش

Заҳр дар ком шуд аз меҳри рақибу кинаш

زهر در کام شد از مهر رقیب و کینش

Ҷони Фарҳоди бтлхӣ зкФш рафт бурун

جان فرهاد بتلخی زکفش رفت برون

Хсрўо фош макун қисса бар ширинаш

خسروا فاش مکن قصه بر شیرینش

Пардаам чарх даридааст бики чашм задан

پرده ام چرخ دریده است بیک چشم زدن

Бгслонми змжаҳи ъқдмаҳу парвинаш

بگسلانم زمژه عقدمه و پروینش

Доман аз лолау гул пар будам зобри мижа

دامن از لاله و گل پر بودم زابر مژه

Боъбони гӯи бабради боғи гулу насринаш

باعبان گو ببرد باغ گل و نسرینش

Набӯд наргиси муштоқи биҷузи чашми ҳабиб

نبود نرگس مشتاق بجز چشم حبیب

Дил зшҳло нашавад сокин ва аз мишкӣнаш

دل زشهلا نشود ساکن و از مشکینش

Гуфта будам набарам номи зқотл бар ғайр

گفته بودم نبرم نام زقاتل بر غیر

Чаканам бо сари ангушти бхўни рангинаш

چکنم با سر انگشت بخون رنگینش

Чаҳ аҷабгар ту фаромӯш шудӣ аз назараш

چه عجب گر تو فراموش شدی از نظرش

Ёр нав ҳаст куҷо ёд кунад поринш

یار نو هست کجا یاد کند پارینش

Устихонии басари кӯии ту ошуфта кашид

استخوانی بسر کوی تو آشفته کشید

Гӯ сгонт бустонанд паии таскинаш

گو سگانت بستانند پی تسکینش

Гар занад шайхи ҳарами лофи зослом вале

گر زند شیخ حرم لاف زاسلام ولی

Куфри зулфи каҷи ту рахна кунад дрдинш

کفر زلف کج تو رخنه کند دردینش

Раҳмӣ эй шоҳи бдрўиши санои густари хеш

رحمی ای شاه بدرویش ثنا گستر خویش

Ки влои ту буд дар ду ҷаҳони ойинаш

که ولای تو بود در دو جهان آئینش

То ки парвонаи ағёри пар онҷо назанад

تا که پروانه اغیار پر آنجا نزند

Сӯхтами шамъи сифати шаби басари болинаш

سوختم شمع صفت شب بسر بالینش

Нарм шуд зотш агар оҳани ту эй ҳаддод

نرم شد زآتش اگر آهن تو ای حداد

Зоаҳи ман нарм нашуд аз чаҳ дили сангинаш

زآه من نرم نشد از چه دل سنگینش