Рўзгорист ки кории аҷабами омадаи пеш

روزگاریست که کاری عجبم آمده پیش

Ман давон аз паии дили зпии дилбари хеш

من دوان از پی دل زپی دلبر خویش

Шавқи он себи занхдон бглў гашта гиреҳ

شوق آن سیب زنخدان بگلو گشته گره

Ҳамчуи тифлӣ ки хӯрд луқмае аз ҳавсила беш

همچو طفلی که خورد لقمه ای از حوصله بیش

Ошиқони рости бкФи ганҷи зар аз баҳри нисор

عاشقان راست بکف گنج زر از بهر نثار

Ман бимоиаҳ зхҷлт фиканам сар дар пеш

من بیمایه زخجلت فکنم سر در پیش

Ёди зулфат бзмираст чаҳ ҳоҷат ба абир

یاد زلفت بضمیر است چه حاجت به عبیر

Дар раҳи бод бар оташи бунаами ман дили риш

در ره باد بر آتش بنهم من دل ریش

Ману хомӯши нишастани бшби васли аҷаб

من و خاموش نشستن بشب وصل عجب

Набӯд хомӯш агар ганҷ биёбад дарвеш

نبود خاموش اگر گنج بیابد درویش

Зоҳиду кисват михўораҳ нагунҷад бо ҳам

زاهد و کسوت میخواره نگنجد با هم

Ишқ бо хирқаи солуси начасбади басаряш

عشق با خرقه سالوس نچسبد بسریش

Куфри зулфат на ҳамин равнақи исломи шикаст

کفر زلفت نه همین رونق اسلام شکست

Кофарон низ гузаштаи зсри миллати хеш

کافران نیز گذشته زسر ملت خویش

эй шубон чист туро чораи паии ҳифзи гила

ای شبان چیست تو را چاره پی حفظ گله

Зоҳиди гурги сифати пӯшад агар хирқаи мяш

زاهد گرگ صفت پوشد اگر خرقه میش

Ман ва дар ишқи ту андешаи зшнъти ҳошо

من و در عشق تو اندیشه زشنعت حاشا

Ошиқон бим надоранд збигонаҳу хеш

عاشقان بیم ندارند زبیگانه و خویش

Дили ман захмии зулфи ту ва мерад ночор

دل من زخمی زلف تو و میرد ناچار

Гар касеро бузанд ақраби ҷаррора ба неш

گر کسی را بزند عقرب جراره به نیش

Дар алоҷи дил ошуфта мабар ранҷи табиб

در علاج دل آشفته مبر رنج طبیب

Дард ишқаст бирав чораи дигари андеш

درد عشقست برو چاره دیگر اندیش