Шуд иттифоқи шаби дӯши гуфтугӯи бмнш

شد اتفاق شبِ دوش گفت‌و‌گو به منش

Ҳадиси нуқтаи мавҳум ҳал шуд аз даҳанаш

حدیثِ نقطهٔ موهوم حل شد از دهنش

Зшмъи ориз ӯ сӯхти тан чу фонӯсам

ز شمعِ عارضِ او سوخت تن چو فانوسم

Ки ҳеҷ парда надидам бғири хештанаш

که هیچ پرده ندیدم به غیر خویشتنش

Збскаҳ бар сари ҳам рехтааст бишкаста аст

ز بس که بر سر هم ریخته است بشکسته است

Дили дуруст чаҳ ҷўӣии ззлФи пршкнш

دل درست چه جویی ز زلف پرشکنش

Ғуломи ориф бекисватам ки гоҳи самоъ

غلام عارف بی‌کسوتم که گاه سماع

Чу ҷои ҷома ки шуд пӯсти бор бар баданаш

چو جای جامه که شد پوست بار بر بدنش

Бчми бқомти мавзуни ту симтни бчмн

بچم به قامت موزون تو سیمتن به چمن

Ки боғбони бикунади дили зсрўу Настаранаш

که باغبان بکَنَد دل ز سرو و نسترنش

Ки бастаи сунбули бўё ба барги Настаранаш

که بسته سنبل بویا به برگ نسترنش

Борғўон ки бромихтаҳаст ёсуманаш

به ارغوان که برآمیخته است یاسمنش

Ғариб вааш дилам аз ҳиҷри мӯят ар нолад

غریب‌وَش دلم از هجرِ مویت ار نالد

Ғариб нест ки мӯед здўрии ватанаш

غریب نیست که موید ز دوری وطنش

Бутӣ ки гули блтоФт ба пеш ӯст хаҷал

بتی که گل به لطافت به پیش اوست خجل

Сазад знкҳти гул гар кунанд перҳанаш

سزد ز نکهت گل گر کنند پیرهنش

Бигард оризати он хат мшкбў бинмо

به گرد عارضت آن خط مشکبو بنما

Ки навбаҳори ннозди бсбзаҳи чаманаш

که نوبهار ننازد به سبزهٔ چمنش

Дилӣ ки доғи ғами ишқи ту бгўри барад

دلی که داغ غم عشق تو به گور برد

Аҷаб набошад агар лолаи равед аз кафанаш

عجب نباشد اگر لاله روید از کفنش

Сухан шинос барошуфта нукта Эй нагирифт

سخن شناس برآشفته نکته‌ای نگرفت

Ки ҷузи мдиҳ алӣ нест дар ҷаҳони суханаш

که جز مدیح علی نیست در جهان سخنش