эй боғбон ки гуфт ки гулро ба хори бахш

ای باغبان که گفت که گل را به خار بخش

Бар кам айёри дашти ту зари айёри бахш

بر کم عیار دشت تو زر عیار بخش

Соқии вбоғи бодаи кашон аз азали ту рост

ساقی وباغ باده کشان از ازل تو راست

Зӯҳҳоди хушкро ту май хушгувори бахш

زهاد خشک را تو می خوشگوار بخش

Ҳуру биҳишту кавсар аз баҳри шайх на

حور و بهشت و کوثر از بهر شیخ نه

Соқӣу ҷому шоҳид бар мегусор бахш

ساقی و جام و شاهد بر میگسار بخش

Саҷҷодаро бишӯй боб дар Муғон

سجاده را بشوی بآب در مغان

Сбҳаҳи бхоку хирқаи ббоди баҳори бахш

سبحه بخاک و خرقه بباد بهار بخش

На хокрои зкоси кироми омадаи насиб

نه خاکرا زکاس کرام آمده نصیب

Зон ҷоми қатрае бмни хоксори бахш

زان جام قطره ای بمن خاکسار بخش

Дайну дилии бФсли баҳорон ?герат баҷост

دین و دلی بفصل بهاران گرت بجاست

Ин бар гули он бсрўи лаби ҷӯйбори бахш

این بر گل آن بسرو لب جویبار بخش

Моро агар мусоҳиби ағёри дида Эй

ما را اگر مصاحب اغیار دیده ای

Ин ҷурмро бхоки кафи пои ёри бахш

این جرم را بخاک کف پای یار بخش

Ошуфта ё раб ар чаҳ хатокор ва муҷрим аст

آشفته یا رب ار چه خطاکار و مجرم است

ӯро бдоғи меҳри худовандгори бахш

او را بداغ مهر خداوندگار بخش

Бепарда карда гарчи гунаҳ пардаам мдр

بی پرده کرده گرچه گنه پرده ام مدر

Моро ба дасти худ алии пардаи дори бахш

ما را به دست خود علی پرده دار بخش