Бозои снмои нармак , биншин ба сарои хуши хуш

بازآ صنما نرمک، بنشین به سرا خوش‌خوش

Гуҳи базлаи ширини гӯи гуҳи бодаи рангини каш

گه بذله شیرین گو گه باده رنگین کش

На фасл дайаст охир на вақт майаст охир

نه فصل دیست آخر نه وقت میست آخر

Пас вақт кист охири махмурӣу шӯи сархуш

پس وقت کیست آخر مخموری و شو سرخوش

Гар сарви чамани рафтаи ту сарви чмони бозо

گر سرو چمن رفته تو سرو چمان بازآ

Вари рафтаи гули ҳмрои ту парда зрх баркаш

ور رفته گل حمرا تو پرده زرخ برکش

Чун ғунча чаҳ дилтангии хандида чу гули соғар

چون غنچه چه دلتنگی خندیده چو گل ساغر

Аз сардии дай ғам нест бо машъалаи оташ

از سردی دی غم نیست با مشعله آتش

Сӯфӣ чу буд софӣ аз менакунад парҳез

صوفی چو بود صافی از می نکند پرهیز

Зотш накунад парҳез албата зари биғш

زآتش نکند پرهیز البته زر بیغش

Пардохтаи базм аз ғайр зулмаст нахурдан май

پرداخته بزم از غیر ظلمست نخوردن می

Бо чун ту бутии сода ё чун ту нигории каш

با چون تو بتی ساده یا چون تو نگاری کش

Покизаи туро доман покаст марои дида

پاکیزه تو را دامن پاکست مرا دیده

Бозо ки бнзми орем бо ҳам ғазалии дилкаш

بازآ که بنظم آریم با هم غزلی دلکش

Дар мадҳати шери ҳақи он Подшаҳи мутлақ

در مدحت شیر حق آن پادشه مطلق

Коўрости саманди чарх дар разми камӣни абраш

کاوراست سمند چرخ در رزم کمین ابرش

Дар ноҳияи имкони як сайд баҷо набӯд

در ناحیه امکان یک صید بجا نبود

эй сахти камони зини тири дорӣ чу ту дар таркиш

ای سخت کمان زین تیر داری چو تو در ترکش

Кӣ минҳдти ҳайдари кофтии бҷҳими андар

کی مینهدت حیدر کافتی بجحیم اندر

Ҳар чанд сазо бошад ошуфтаи туро оташ

هر چند سزا باشد آشفته تو را آتش