Офтоби ишқ дар ойӣна ҷон зад шуъоъ
آفتاب عشق در آیینه جان زد شعاع
Алўдоъ эй сабру ақлу дайну имон , алўдоъ
الوداع ای صبر و عقل و دین و ایمان، الوداع
Чанг бар дил мезанад чангии зи нақш вақт шуд
چنگ بر دل میزند چنگی ز نقش وقت شد
То ки бе мутриби даройами сӯфии осо дар самоъ
تا که بیمطرب درآیم صوفیآسا در سماع
Соқӣ аз ҷоми ҳақиқати сандалӣ бода биор
ساقی از جام حقیقت صندلی باده بیار
Каз хумори ин ҳўснокӣ ба сар дорам сдоъ
کز خمار این هوسناکی به سر دارم صداع
Кисват фақрам бидиҳ дарвеши соҳиби манзалат
کسوت فقرم بده درویش صاحب منزلت
То кунам ин ҷомҳои ориятро интизоъ
تا کنم این جامهای عاریت را انتزاع
Ҷилва Эй кун дар даруни синае нури алӣ
جلوهای کن در درون سینه ای نور علی
То зи боми каъбаи дили афкании лоату сўоъ
تا ز بام کعبه دل افکنی لات و سواع
Вақти хуши мастӣ буд байти алшрФи кӯии Муғон
وقت خوش مستی بود بیتالشرف کوی مغان
ЗоФтоби ҷоми соқии хуши гирифтаи иртифоъ
زآفتاب جام ساقی خوش گرفته ارتفاع
То ба кӣ ошуфта аз зулфу хати хубони ҳадис
تا به کی آشفته از زلف و خط خوبان حدیث
Сафҳаи дилро бишӯй аз хати таълиқу рқоъ
صفحه دل را بشوی از خط تعلیق و رقاع