Навбаҳораст ва баровард гули раънои хок

نوبهار است و برآورد گل رعنا خاک

Лаъибатон карда аёни нағзу хушу зебои хок

لعبتان کرده عیان نغز و خوش و زیبا خاک

То ки айш ки буд дар чаман ва ъушрат кист

تا که عیش که بود در چمن و عشرت کیست

Ки чамани боз ҳиллӣ кард қабои дебои хок

که چمن باز حلی کرد قبا دیبا خاک

Гӯи бмўсии гулистони дам аз арнӣ назанӣ

گو بموسی گلستان دم از ارنی نزنی

Ки басии машъалаи афрӯхта чун синои хок

که بسی مشعله افروخته چون سینا خاک

Гули хуршеди бпрўрдаҳи бдомон аз меҳр

گل خورشید بپرورده بدامان از مهر

Худ бар ӯ дидаи фурӯи дӯхта чун ҳрбои хок

خود بر او دیده فرو دوخته چون حربا خاک

Руста аз хоки басии лола хунин пайдост

رسته از خاک بسی لاله خونین پیداست

Доғҳо дошта пинҳони бадал аз савдои хок

داغها داشته پنهان بدل از سودا خاک

Зодагонаши ҳамаи мастонаи чмони рақси кунон

زادگانش همه مستانه چمان رقص کنان

Хӯрда аз хмкдаҳи абри збси саҳбои хок

خورده از خمکده ابر زبس صهبا خاک

То ки оё бтмошоӣ чаман меояд

تا که آیا بتماشای چمن میآید

Кин ҳамаи ганҷи бгстрдаҳ бе парвои хок

کاین همه گنج بگسترده بی پروا خاک

Бӯстони кофар зумуррад шуду лаъли зрўи сим

بوستان کافر زمرد شد و لعل زرو سیم

Башитобед ки додаст салои яғмои хок

بشتابید که داد است صلا یغما خاک

Навбати салтанати ҳақ буду иди аҷам

نوبت سلطنت حق بود و عید عجم

Каз шаафи судаи калла бар фалаки аъло хок

کز شعف سوده کله بر فلک اعلی خاک

Ҷони бёсоидти ошуфтаи зотши фардо

جان بیاسایدت آشفته زآتش فردا

Агар имрӯз кунӣ тан ба дар мавлои хок

اگر امروز کنی تن به در مولی خاک