Фузунтар сўздми имшаби зи ҳршби оташи савдо
فزون‌تر سوزدم امشب ز هر شب آتشِ سودا
Ки чун шамъи оташи пинҳон дил шуд аз забони пайдо
که چون شمع آتش پنهان دل شد از زبان پیدا
Миёни корвони Лайлӣ чаҳ бандад бар шутури маҳмил
میان کاروان لیلی چه بندد بر شتر محمل
Чу афғон мекунад маҷнӯни ҷарасро гӯ макун ғавғо
چو افغان می‌کند مجنون جرس را گو مکن غوغا
Марои шурии сети андари сар ки бардаи ақлу дайну дил
مرا شوری‌ست اندر سر که برده عقل و دین و دل
Ту хоҳии ишқи хониш эй ҳакиму хоҳяши савдо
تو خواهی عشق خوانش ای حکیم و خواهی‌اش سودا
Махонаш толиби каъба ки худхоҳасту тан парвар
مخوانش طالب کعبه که خودخواه است و تن‌پرور
Ки бо хори муғелон ту хоҳад бистари дебо
که با خار مغیلان تو خواهد بستر دیبا
Мъозоллаҳ ки аз ҳасанаш бакоҳад заррае эй дил
معاذاللَّـه که از حُسنش بکاهد ذره‌ای ای دل
Ба чашми аҳвалонгар дӯст бошад зишт ё зебо
به چشم احولان گر دوست باشد زشت یا زیبا
Набошад нақси хуршед ар бигӯед айби хФошш
نباشد نقص خورشید ار بگوید عیب خفاشش
Ки рӯзу шаб буд яксон ба пеши чашми нобӣно
که روز و شب بود یکسان به پیش چشم نابینا
зи шамъати рух наметобам бисӯзӣ гар саропоем
ز شمعت رخ نمی‌تابم بسوزی گر سراپایم
Ки аз пар сӯхтани парвонаро набӯд ба сари парво
که از پر سوختن پروانه را نبود به سر پروا
Рафиқони рафта ва ман хуфта аз ғифлат дар ин водӣ
رفیقان رفته و من خفته از غفلت در این وادی
Куҷои Хизрӣ ки барраанд марои зини пурхатари бидо
کجا خضری که برهاند مرا زین پرخطر بیدا
Магар аз ҳиммати мардони ғайб эй дил мадад хоҳам
مگر از همت مردان غیب ای دل مدد خواهم
Ки сӯии каъбаи мақсӯди бандами рахт аз ин саҳро
که سوی کعبهٔ مقصود بندم رخت از این صحرا
Кадомин каъбаи арзи Тӯси кӯии қиблаи ҳаштум
کدامین کعبه؟ ارض طوس کوی قبلهٔ هشتم
Ки ояд баҳри тўФ ӯ малик аз торами аъло
که آید بهر طوف او ملک از طارم اعلا
Ризои он мояи имони ризои он шоФъи исён
رضا آن مایهٔ ایمان، رضا آن شافع عصیان
Эмоми расатони шоҳи хуросони хусрави бтҳо
امام راستان، شاه خراسان، خسرو بطحا
Бикаш дасти аноят бар рухи ошуфта аз раҳмат
بکش دست عنایت بر رخ آشفته از رحمت
Ки тарсами ин савдои алўҷаҳ доринш кунад расво
که ترسم این سواد الوجه دارینش کند رسوا