Дилӣ ки ишқ буд дар табиаташи мҷбўл

دلی که عشق بود در طبیعتش مجبول

Куҷои удӯли намояд ба ҳикмати маъқӯл

کجا عدول نماید به حکمت معقول

Гарм чу шамъ бисӯзӣ ман он нахоҳам буд

گرم چو شمع بسوزی من آن نخواهم بود

Ки бо ҳузури ту хотир кунам бахуди машғӯл

که با حضور تو خاطر کنم بخود مشغول

Гуҳӣ бамурдаму гуҳи зиндаи гштмӣ варна

گهی بمردم و گه زنده گشتمی ورنه

Хабар набӯд марои ҳеҷ аз хурӯҷу духул

خبر نبود مرا هیچ از خروج و دخول

Хабари Нидоаши зосрори ёри мо ҷбрил

خبر نداش زاسرار یار ما جبریل

Миёни ошиқу маъшӯқи ишқ буд расӯл

میان عاشق و معشوق عشق بود رسول

Зхўнбҳо назанад дами бҳшри куштаи ишқ

زخونبها نزند دم بحشر کشته عشق

Ки рмзҳости ниҳони пеши қотилу мақтӯл

که رمزهاست نهان پیش قاتل و مقتول

Мусалламаст ду олами бъшқу баси зозл

مسلم است دو عالم بعشق و بس زازل

Ки то абад нашавад аз зслтнти маъзул

که تا ابد نشود از زسلطنت معزول

Ҳадиси дилбари худ бо дигар батон чаканам

حدیث دلبر خود با دگر بتان چکنم

Агар тамизи надории зФослу мФзўл

اگر تمیز نداری زفاصل و مفضول

Миёнаи алӣ ва дигарон ҳамин фарқ аст

میانه علی و دیگران همین فرق است

Ки теғи чӯбӣ ва сайф маанд мслўл

که تیغ چوبی و سیف مهند مسلول

Ҳадиси зулф ту мегуфт дӯши ошуфта

حدیث زلف تو می گفت دوش آشفته

Нидо расед ки бас кун ки алҳдиси итўл

ندا رسید که بس کن که الحدیث یطول