Бидиҳ эй соқии оташии сайёл

بده ای ساقی آتشی سیال

Ки лаби ҷом аз ӯ занад тбхол

که لب جام از او زند تبخال

Мезанад ҷӯши хӯни суроҳе ро

میزند جوش خون صراحی را

Аз раги чашм ӯ бизан қиФол

از رگ چشم او بزن قیفال

Бидиҳ он май ки умр Хизр диҳад

بده آن می که عمر خضر دهد

То бтأхири афкании оҷол

تا بتأخیر افکنی آجال

Ҷом лабрез кун макун ғифлат

جام لبریز کن مکن غفلت

Қўлоизд ки зарраи мисқол

قولایزد که ذره مثقال

Бидиҳ он бодаам ки дар рамазон

بده آن باده ام که در رمضان

Афканди маст балки то шавол

افکند مست بلکه تا شوال

Бидиҳ он май ки съўаҳ чун нав шуд

بده آن می که صعوه چون نو شد

ӯ зшҳбоз барканд шаҳи бол

او زشهباز برکند شه بال

Бидиҳ он май ки гар хӯрд пашша

بده آن می که گر خورد پشه

Пелро зер по кунад пои мол

پیل را زیر پا کند پا مال

Бидиҳ он май ки аз азал чу кашӣ

بده آن می که از ازل چو کشی

То абад мастяш накарда завол

تا ابد مستیش نکرده زوال

Бидиҳ он бодаам ки чун Мӯсо

بده آن باده ام که چون موسی

Бркнми бехи ҷоўии мҳтол

برکنم بیخ جاوی محتال

Соғар чун ҳилолро баргир

ساغر چون هلال را برگیر

Бидиҳ он оби офтоби мисол

بده آن آب آفتاب مثال

То шӯии моҳи офтоби бадаст

تا شوی ماه آفتاب بدست

То зиндаи офтоби сари зҳлол

تا زنده آفتاب سر زهلال

Бидиҳ он доруии сулаймонӣ

بده آن داروی سلیمانی

Бидиҳ он аҳримани каши қаттол

بده آن اهرمن کش قتال

Он шаробӣ ки чун кунӣ бқдҳ

آن شرابی که چون کنی بقدح

Ҷом ҷам созад ар чаҳ ҳаст суфол

جام جم سازد ار چه هست سفال

Зони шароби хами Флотўнӣ

زآن شراب خم فلاطونی

Ки шавад нотиқ ар банушад лол

که شود ناطق ار بنوشد لال

Зони шаробӣ ки гар хӯрд дарвеш

زآن شرابی که گر خورد درویش

Подшаҳро диҳад қабои ҷалол

پادشه را دهد قبای جلال

То банушад аз он май ошуфта

تا بنوشد از آن می آشفته

То расад нақс ӯ боўҷи камол

تا رسد نقص او باوج کمال

Чист авҷи камоли даргаи шоҳ

چیست اوج کمال درگه شاه

Шоҳ ки шери эзади мутаъол

شاه که شیر ایزد متعال