Бар барг саман мезанӣ аз машки трии хол

بر برگ سمن میزنی از مشک طری خال

Ваҳшӣаст ғизоли туу халқяши зднбол

وحشی است غزال تو و خلقیش زدنبال

Аз холи ту равшан будам дида набинӣ

از خال تو روشن بودم دیده نبینی

Бенур буд чашм чу холӣаст аз он хол

بی نور بود چشم چو خالیست از آن خال

Мижгони ту он нашутур Фсод ки аз неш

مژگان تو آن نشتر فصاد که از نیش

Аз мардумаки дида мардум зада қиФол

از مردمک دیده مردم زده قیفال

Ҷузи оинаи ков рӯй туро орӣа карда аст

جز آینه کاو روی تو را عاریه کرده است

Наққоши куҷои бандади нақши ту ба тимсол

نقاش کجا بندد نقش تو به تمثال

Зулфати бқФои нигаҳ маст кадомаст

زلفت بقفای نگه مست کدامست

Шоҳин ки Ғаззолӣ бигирифтаст бчнгол

شاهین که غزالی بگرفتست بچنگال

Хушкидагар аз рӯзаи лаби лаъли ту икчнд

خشکیده گر از روزه لب لعل تو یکچند

Тркни бамии софаш дар ғарраи шавол

ترکن بمی صافش در غره شوال

Соқӣ бидиҳ он об ки аз гармии табъаш

ساقی بده آن آب که از گرمی طبعش

Уфтад бетони ҷоми табу оради тбхол

افتد بتن جام تب و آرد تبخال

Он об ки оташкадаи хезади зФрўғш

آن آب که آتشکده خیزد زفروغش

Он об казу ранги зрирӣ шуда чун ол

آن آب کزو رنگ زریری شده چون آل

Тркни ту димоғи ману дил гарм кун аз май

ترکن تو دماغ من و دل گرم کن از می

Каз сардӣу хушкӣ шудаам мунқалиби аҳвол

کز سردی و خشکی شده ام منقلب احوال

То маст шавам зон май ва мастона бигӯям

تا مست شوم زآن می و مستانه بگویم

Бе пардаи мдиҳи алии он мазҳари мутаъол

بی پرده مدیح علی آن مظهر متعال

Дории ҷаҳони волии имкон вале ҳақ

داری جهان والی امکان ولی حق

Ҳамсояи воҷиби шаҳи дайни масдари иҷлол

همسایه واجب شه دین مصدر اجلال

Бо он ҳамаи тафсил ки танзили хдоӣист

با آن همه تفصیل که تنزیل خدائیست

Эзад накунад васфи тўоло ки бо ҷамол

ایزد نکند وصف توالا که با جمال

Гар карда бмни пушти ҷаҳони гӯ ҳама мекун

گر کرده بمن پشت جهان گو همه میکن

Бо ин ҳамаи идбор тўош мекунӣ иқбол

با این همه ادبار تواش میکنی اقبال

Санҷанд бмизон чу марои ҷурми бхрўор

سنجند بمیزان چو مرا جرم بخروار

Дар каффаи дигари нуҳум аз меҳри ту мисқол

در کفه دیگر نهم از مهر تو مثقال