Абр баркашат ман ар гашти зомсоки бахил

ابر برکشت من ار گشت زامساک بخیل

Ршҳаҳи афшонии баҳри кафи соқисти кафил

رشحه افشانی بحر کف ساقیست کفیل

Қатрае аз сар раҳмат бизан эй абри карам

قطره ای از سر رحمت بزن ای ابر کرم

Ки дар ин мазраъи хушкидаи басии заръ ва нахайл

که در این مزرع خشکیده بسی زرع و نخیل

Надиҳади шер ба атфоли чамани дояи абр

ندهد شیر به اطفال چمن دایه ابر

Ки шудаи лолау наргиси ҳамаи хунину алил

که شده لاله و نرگس همه خونین و علیل

Чашм мо нест ба тухмӣ ки бхоки аФшондим

چشم ما نیست به تخمی که بخاک افشاندیم

Соқии он об бидиҳ гарна касӣраст қалил

ساقی آن آب بده گرنه کثیر است قلیل

Қӯти ҷони қӯти дили асли равони нури басар

قوت جان قوت دل اصل روان نور بصر

Май ки дар боғи бақои равед аз ӯ асли асил

می که در باغ بقا روید از او اصل اصیل

Роҳи гмгштаҳи бзлмот Сикандар дорам

راه گمگشته بظلمات سکندر دارم

Хизри кӯ то шавадам бар сари он чашмаи далел

خضر کو تا شودم بر سر آن چشمه دلیل

Қатраи хӯни миннат кӣ баназар меояд

قطره خون منت کی بنظر میآید

Ки буд хӯни ҷаҳон бар сари кӯии ту сиблат

که بود خون جهان بر سر کوی تو سبیل

Об ва оташ нашиносам зтў раҳмат хоҳам

آب و آتش نشناسم زتو رحمت خواهم

Каз таваҳҳум хӯн шуд ва ҳам оби равони диҷлаи нил

کز توهم خون شد و هم آب روان دجله نیل

Аз сари дор бар афлоки барии исо ро

از سر دار بر افلاک بری عیسی را

Мекунӣ аз назарии нори гулистони халил

میکنی از نظری نار گلستان خلیل

Дасти ту даст худо мешимурд ошуфта

دست تو دست خدا میشمرد آشفته

Аз ту ҳар кор ки ояд ба назар ҳаст ҷамил

از تو هر کار که آید به نظر هست جمیل