Гуфтӣ зи фироқи ёр чунам

گفتی ز فراق یار چونم

Чун мардуми дидаи ғарқи хӯнам

چون مردم دیده غرق خونم

Бе моҳи рухи ту кавкаб аз чашм

بی ماه رخ تو کوکب از چشم

Резади зи ситорагони фузунам

ریزد ز ستارگان فزونم

Дар зулмати ҳиҷри роҳ гум шуд

در ظلمت هجر راه گم شد

эй Хизр ту бош раҳнамӯнам

ای خضر تو باش رهنمونم

То гашти мусалламами ғами дӯст

تا گشت مسلمم غم دوست

Дар мударриси ишқи зии фунунам

در مدرس عشق ذی فنونم

Магузор бзири теғи ғайрим

مگذار بزیر تیغ غیرم

Ғайрат кун ва худ бирез хӯнам

غیرت کن و خود بریز خونم

Ман ташнау дӯсти обҳиўон

من تشنه و دوست آبحیوان

Беёр биё бибин ки чунам

بی یار بیا ببین که چونم

эй ҳалқаи зулф аз тараҳҳум

ای حلقه زلف از ترحم

Занҷир биор бар ҷунунам

زنجیر بیار بر جنونم

Гуфтои зафар аз манаст зулфат

گفتا ظفر از منست زلفت

Парчам шуда гарчи сарнигӯнам

پرچم شده گرچه سرنگونم

Бо ҷодӯии чашми гӯи худо ро

با جادوی چشم گو خدا را

Каз раҳ набаранд аз фусунам

کز ره نبرند از فسونم

Рафтӣ туу осмони ҳмихўост

رفتی تو و آسمان همیخواست

Каз ин ҳаракати баради сукӯнам

کز این حرکت برد سکونم

То чашм рақиб шуд сироят

تا چشم رقیب شد سرایت

Сад айн равон шуд аз ъиўнм

صد عین روان شد از عیونم

Бар мардуми дида бе ҷамолат

بر مردم دیده بی جمالت

Нашутур ҳама шаб занад ҷФўнм

نشتر همه شب زند جفونم

эй шери худои злтФи бурҳон

ای شیر خدا زلطف برهان

Аз миннати рӯзгори дунам

از منت روزگار دونم

эй абр мижа бизан зрҳмт

ای ابر مژه بزن زرحمت

Обии ту бар оташи дарунам

آبی تو بر آتش درونم

Ошуфтаи ту буд гирифтор

آشفته تو بود گرفتار

Бугсали ту алоқаи ҷунунам

بگسل تو علاقه جنونم