Зулфин туро мӯии бмўи гаштам ва дидам

زلفین تو را موی بمو گشتم و دیدم

Ҷузи дӯди дили халқ дар он ҳалқа надидам

جز دود دل خلق در آن حلقه ندیدم

Бо шайх нагу нуктаи тавҳид ки ширкаст

با شیخ نگو نکته توحید که شرکست

Ин замзамаи дӯш аз не ва мзмор шунидам

این زمزمه دوش از نی و مزمار شنیدم

Ҳошо ки гуҳӣ чида кулем аз шаҷари тавр

حاشا که گهی چیده کلیم از شجر طور

Он гул ки ман аз гулшани рухсори ту чидам

آن گل که من از گلشن رخسار تو چیدم

Бодоми ту то инс гирифтам ман ваҳшӣ

بادام تو تا انس گرفتم من وحشی

Ваҳшии сифат аз одамиён ҷумла рамедам

وحشی صفت از آدمیان جمله رمیدم

Хуш бош ки беморӣ дил рафт зиёдам

خوش باش که بیماری دل رفت زیادم

То ҳолати бемории чашмон ту дидам

تا حالت بیماری چشمان تو دیدم

Дастем намонда ки басари барзанам аз ҳиҷр

دستیم نمانده که بسر برزنم از هجر

Аз бас ки сари ангушти бҳсрти бгзидм

از بس که سر انگشت بحسرت بگزیدم

Тобў ки ғубор дарат аидўст биёбам

تابو که غبار درت ایدوست بیابم

Чун боди сабо бар сар ҳар кӯии давидам

چون باد صبا بر سر هر کوی دویدم

То ғунчаи ту бӯсаи гуҳ муддаӣон шуд

تا غنچه تو بوسه گه مدعیان شد

Сар то бқдми ҷома чу гул боз даридам

سر تا بقدم جامه چو گل باز دریدم

эй тири камони хонаи абрӯи бкҷоӣӣ

ای تیر کمان خانه ابرو بکجائی

Бозо ки камони вори зҳҷри ту хмидм

بازآ که کمان وار زهجر تو خمیدم

Пои талабам ланг шуд ва ҳеҷ ғамам нест

پای طلبم لنگ شد و هیچ غمم نیست

Бо сари бадари каъбаи мақсӯди расидам

با سر بدر کعبه مقصود رسیدم

Ошуфтаи куҷои каъба дар хонаи ҳайдар

آشفته کجا کعبه در خانه حیدر

Он ков ки ҷуз ӯ сар худованд надидам

آن کاو که جز او سر خداوند ندیدم