Ба ризои ҷӯии ағёри з дар ронад маро

به رضا جویی اغیار ز در راند مرا

Он ки меронад дар охири з чаҳ рӯ хонд маро

آن که می‌راند در آخر ز چه رو خواند مرا

Ба сегон дар ӯ муҳаррам ва икрнг шудам

به سگان در او محرم و یکرنگ شدم

Аз ду рангии рақибони з дараш ронад маро

از دو رنگی رقیبان ز درش راند مرا

Тозаи нахлӣ ки рутаб дошт таманнои дил аз ӯ

تازه نخلی که رطب داشت تمنا دل از او

Аз чаҳ дар коми зкин ҳанзал ифшоанд маро

از چه در کام زکین حنظل افشاند مرا

Манам он шер каз афсун шудамаш сари бкмнд

منم آن شیر کز افسون شدمش سر بکمند

Сайд ӯ кист ки аз силсила барраанд маро

صید او کیست که از سلسله برهاند مرا

Ронад ошуфта басӯрат агарам аз дар хеш

راند آشفته بصورت اگرم از در خویش

То қиёмати бдрўни доғ ғамаш монад маро

تا قیامت بدرون داغ غمش ماند مرا

Дили дарвеши бадасти ор ту едаст худо

دل درویش بدست آر تو ایدست خدا

Аз ғурур ар санамӣ хотир ранҷоанд маро

از غرور ار صنمی خاطر رنجاند مرا

Бирав эй қайсар ва бар мамлакати хеши мноз

برو ای قیصر و بر مملکت خویش مناز

Ки ниҳони пери Муғони даии саг худ хонд маро

که نهان پیر مغان دی سگ خود خواند مرا