Соқии он бода дар афканд ба паймонаи мо

ساقی آن باده در افکند به پیمانه ما

Ки чаҳ симоб бирақс омадаи кошонаи мо

که چه سیماب برقص آمده کاشانه ما

Чанд ғаввоси барии ранҷи бъмони пай дар

چند غواص بری رنج بعمان پی در

Талаб аз қулзуми дили гавҳари икдонаҳи мо

طلب از قلزم دل گوهر یکدانه ما

Ҳар ки маҷнӯн шавад аз шӯру ҳавои Лайлӣ

هر که مجنون شود از شور و هوای لیلی

Чун Флотўн буд ӯ оқилу фарзонаи мо

چون فلاطون بود او عاقل و فرزانه ما

Шамъ рӯй ту буд офати парвонаи ҷон

شمع روی تو بود آفت پروانه جان

Оташ тавр насузад пари парвонаи мо

آتش طور نسوزد پر پروانه ما

Дили паии хол ту мерафт ду чашмати гуфто

دل پی خال تو میرفت دو چشمت گفتا

Лоҷарами баста домат кунад ин донаи мо

لاجرم بسته دامت کند این دانه ما

Қиссаи Лайлӣу маҷнӯн ззбонҳо афтод

قصه لیلی و مجنون ززبانها افتاد

То ки дар ишқи ту машҳур шуд афсонаи мо

تا که در عشق تو مشهور شد افسانه ما

Асли ин май зкҷои соқӣ ӯ кист ки боз

اصل این می زکجا ساقی او کیست که باز

Саҷдаи гоҳи малакӯти омадаи майхонаи мо

سجده گاه ملکوت آمده میخانه ما

Аз ман эй шайхи ҳарами гӯи бхлил аз сари шавқ

از من ای شیخ حرم گو بخلیل از سر شوق

Каъбаи ?ут тўФ кунад бар дар майхонаи мо

کعبه ات طوف کند بر در میخانه ما

Ореи ин майкадаи раҳмати яздон Наҷаф аст

آری این میکده رحمت یزدان نجف است

Кандар ӯ хонаи худои омадаи ҷононаи мо

کاندر او خانه خدا آمده جانانه ما

Ташнаи ошуфта ва ту чашмаи файзи азалӣ

تشنه آشفته و تو چشمه فیض ازلی

Пар кун имшаби зи карами соғару паймонаи мо

پر کن امشب ز کرم ساغر و پیمانه ما