Змшкини мӯӣ ва рӯй эй лаъибати рӯм

زمشکین موی و روی ای لعبت روم

Ту чин ва рӯм оварадӣ дар ин бум

تو چین و روم آوردی در این بوم

Вуҷӯдат гар набӯдӣ олами оро

وجودت گر نبودی عالم آرا

Бъолми бдикии мавҷӯду маъдӯм

بعالم بدیکی موجود و معدوم

Зтқсими азали дили он даҳони барад

زتقسیم ازل دل آن دهان برد

Аз он тангаст моро ризқи мақсум

از آن تنگست ما را رزق مقسوم

Куҷо пинҳон шудӣ эй чашмаи нӯш

کجا پنهان شدی ای چشمه نوش

Ки Хизрат чун Сикандар гашта маҳрӯм

که خضرت چون سکندر گشته محروم

Назарро талъат ёраст манзур

نظر را طلعت یار است منظور

Машомамро ззлФи дӯсти мшмўм

مشامم را ززلف دوست مشموم

Бигӯ лؤлؤии мансурат садаф чист

بگو لؤلؤی منثورت صدف چیست

Ки лаълаши пурвирди лؤлؤии манзум

که لعلش پرورد لؤلؤی منظوم

Ҷаҳонӣ дар гумон аз ҷавҳари фард

جهانی در گمان از جوهر فرد

БҳрФӣ кашф кардӣ сари мактум

بحرفی کشف کردی سر مکتوم

Наме бастии миёни худ агар танг

نمی بستی میان خود اگر تنگ

намешуд ин дақиқаи ҳеҷ мқҳўм

نمی شد این دقیقه هیچ مقهوم

Таб ҳиҷрон бикушт аз илтиҳобам

تب هجران بکشت از التهابم

Табибии гӯ иёдат кун бмҳмўм

طبیبی گو عیادت کن بمحموم

Чу ошиқи гаштӣ аз шнът наяндеш

چو عاشق گشتی از شنعت نیندیش

Злозми ногузири афтодаи малзум

زلازم ناگزیر افتاده ملزوم

Марои трёқ аз меҳр алӣ ҳаст

مرا تریاق از مهر علی هست

Табибам додгар ҷлоби масмӯм

طبیبم داد گر جلاب مسموم

Гунаҳи кории ошуфта аҷаб нест

گنه کاری آشفته عجب نیست

Ки ҷузи он чордаҳ кас нест маъсӯм

که جز آن چارده کس نیست معصوم