Миҳроб нахоҳам хами абрӯӣ ту дорам

محراب نخواهم خم ابروی تو دارم

Зуннор набандам шикани мӯӣ ту дорам

زُنّار نبندم شکن موی تو دارم

Зоҳид ба ҳарам нозаду роҳиб ба килисо

زاهد به حرم نازد و راهب به کلیسا

Ман фориғам аз ин ду сари кӯй ту дорам

من فارغم از این دو سر کوی تو دارم

Гар бути бпрстми ман рӯй ту санами бас

گر بت بپرستم من روی تو صنم بس

Вари каъбаи стоими хами гесуӣ ту дорам

ور کعبه ستایم خم گیسوی تو دارم

Як ҳафта напоед ва ба тороҷ хазон рафт

یک هفته نپایید و به تاراج خزان رفت

намегуфт гул ар ранги туу буи ту дорам

می‌گفت گل ار رنگ تو و بوی تو دارم

Ҳошо ки барам миннатӣ аз сади раҳу тӯбо

حاشا که برم منتی از سد ره و طوبی

Дар гулшани дил то қади дилҷӯй ту дорам

در گلشن دل تا قد دلجوی تو دارم

Ман ташнау хол аз лаби нӯшин ту сероб

من تشنه و خال از لب نوشین تو سیراب

Ман мусалламаму рашк ба ҳиндӯӣ ту дорам

من مسلمم و رشک به هندوی تو دارم

Шери фалакати чашм сияҳ дид ва ҳаме гуфт

شیر فلکت چشم سیه دید و همی گفت

Ман шераму андешаи зи оҳӯӣ ту дорам

من شیرم و اندیشه ز آهوی تو دارم

Гар Хизр ба зулмоти паии об бақо рафт

گر خضر به ظلمات پی آب بقا رفت

Ман орзӯии хоки сари кӯй ту дорам

من آرزوی خاک سر کوی تو دارم

Ба дасти худои дастӣу бурҳони зи ҷаҳонам

به دست خدا دستی و برهان ز جهانم

Чун рӯй умед аз ду ҷаҳони сӯй ту дорам

چون روی امید از دو جهان سوی تو دارم

Ҳамчун гули омехта бо гул будам хок

همچون گل آمیخته با گل بودم خاک

Ҳар кас гузарад донад ман буи ту дорам

هر کس گذرد داند من بوی تو دارم

Бо панҷаи пӯлод ба ман хасми ҷаҳонӣ

با پنجهٔ پولاد به من خصم جهانی

Ошуфтааму такя ба неруӣ ту дорам

آشفته‌ام و تکیه به نیروی تو دارم