Ншоидм чу дил аз меҳр ёр баргирам

نشایدم چو دل از مهر یار برگیرم

Заруратаст каз ӣнҷои раҳи сафари гирам

ضرورتست کز اینجا ره سفر گیرم

Бичишам ман шудаи Широзтар чун канъон

بچشم من شده شیراز تر چون کنعان

Бшири кӯ ки зиўсФ аз ӯ хабари гирам

بشیر کو که زیوسف از او خبر گیرم

Здидаҳи хости спрдли бдФъи тири назар

زدیده خواست سپردل بدفع تیر نظر

Куҷои маҷол ки дар пеш ӯ сипари гирам

کجا مجال که در پیش او سپر گیرم

Дар осмони муҳаббати бсир чун Зуҳалам

در آسمان محبت بسیر چون زحلم

На тир каз назарии соҳиб дигар дорам

نه تیر کز نظری صاحب دگر دارم

Ббомм ар гузарад барқ дар шубони фироқ

ببامم ار گذرد برق در شبان فراق

Шавам чу шуъла ӣу домани шарари гирам

شوم چو شعله ی و دامن شرر گیرم

Бадасти мардуми чашмати мижа чу нашутур дод

بدست مردم چشمت مژه چو نشتر داد

Биё ки ман раги ҷони пеши нештар гирам

بیا که من رگ جان پیش نیشتر گیرم

Вуҷӯди ман чу буд бидбн дар ин бустон

وجود من چو بود بیدبن در این بستان

Бигӯ чаҳ мива аз ин нахл бе самари гирам

بگو چه میوه از این نخل بی ثمر گیرم

Азизи ман сафарӣ шуд чаҳ фарқи душману дӯст

عزیز من سفری شد چه فرق دشمن و دوست

Хабари заҳр ки даройад аз он писари гирам

خبر زهر که درآید از آن پسر گیرم

Шудам дақиқ чу мӯяти биёади мӯӣу миён

شدم دقیق چو مویت بیاد موی و میان

Магари бҳилаҳи дастӣ бар он камари гирам

مگر بحیله دستی بر آن کمر گیرم

Агар ки сим ва зарам ҳаст ҳосилаш инаст

اگر که سیم و زرم هست حاصلش اینست

Ки то Фрўшмшу ёри симбри гирам

که تا فروشمش و یار سیمبر گیرم

Ёри соғарии ?имааи офтоби бадаст

یار ساغری ایماه آفتاب بدست

Ки айб хур кунаму нукта бар қамари гирам

که عیب خور کنم و نکته بر قمر گیرم

Маро ки гӯшаи майхона манзил амнаст

مرا که گوشه میخانه منزل امنست

Ҷаҳон ва ҳар чаҳ дар ӯ ҳаст мухтасари гирам

جهان و هر چه در او هست مختصر گیرم

Кадоми майкадаи ошуфтаи хоки кӯии алӣ

کدام میکده آشفته خاک کوی علی

Ки ман зхок дараш серумаи басари гирам

که من زخاک درش سرمه بصر گیرم