Ёди боди онкии гулистони пар аз гул будам

یاد باد آنکه گلستان پر از گل بودم

Зеби домону канор аз гул ва сунбул будам

زیب دامان و کنار از گل و سنبل بودم

Ҷилвагар тозаи гулӣ ҳар тарафии зинати боғ

جلوه گر تازه گلی هر طرفی زینت باغ

Ман нўоснҷ дар он боғ чу булбул будам

من نواسنج در آن باغ چو بلبل بودم

Гоҳ бар гӯшу дилами ҳалқа згисў мекард

گاه بر گوش و دلم حلقه زگیسو میکرد

Гоҳи даракаши макаши турра ва кокул будам

گاه درکش مکش طره و کاکل بودم

Гоҳ аз гиряи минои здмии ханда чу ҷом

گاه از گریه مینا زدمی خنده چو جام

Гоҳи хомӯш чу хами гоҳ бғлғл будам

گاه خاموش چو خم گاه بغلغل بودم

Зери зулфаши гоҳи рухсору лабаши майхона

زیر زلفش گاه رخسار و لبش میخانه

Андари он ҳалқаи фароғати згл мл будам

اندر آن حلقه فراغت زگل مل بودم

Гоҳе аз лаъли лабии бодаи хлр дар ҷом

گاهی از لعل لبی باده خلر در جام

Гоҳе аз чеҳраи бутии баси гул кобул будам

گاهی از چهره بتی بس گل کابل بودم

Гоҳи зоФсўнгрӣ ғамза бихобам мекард

گاه زافسونگری غمزه بخوابم میکرد

Сархуш аз васлу гуҳии маст тағофул будам

سرخوش از وصل و گهی مست تغافل بودم

Гесуяш дод камандами бкФи абрӯаши камон

گیسویش داد کمندم بکف ابروش کمان

Аз каманду зкмони рустам зобул будам

از کمند و زکمان رستم زابل بودم

Хост то бори сафари бандад ва аз завқи висол

خواست تا بار سفر بندد و از ذوق وصال

Сабр мекардаму имкон таҳаммул будам

صبر میکردم و امکان تحمل بودم

Оташӣ буд барафрӯхта гарчи ишқаш

آتشی بود برافروخته گرچه عشقش

Чун халилаши ҳама дар боғ таваккул будам

چون خلیلش همه در باغ توکل بودم

Аз пай рафтани ағёру пай хуфтани ёр

از پی رفتن اغیار و پی خفتن یار

Гоҳи таъҷилу бгаҳи гоҳ таъаллул будам

گاه تعجیل و بگه گاه تعلل بودم

Гуҳ чу холаш шудам ошуфта бар оташи сокин

گه چو خالش شدم آشفته بر آتش ساکن

Гоҳ дар ҳалқаи зулфаш бтзлзл будам

گاه در حلقه زلفش بتزلزل بودم

Гарчи бади силсилаи зулф батон зуннорам

گرچه بد سلسله زلف بتان زنارم

Лек бар дасти худои даст тавассул будам

لیک بر دست خدا دست توسل بودم

ШоФъи ҳашари алии қосими нирону Наим

شافع حشر علی قاسم نیران و نعیم

Ки влоиши бсФи маҳшар чун пул будам

که ولایش بصف محشر چون پل بودم