Шабӣ ки бе ту буд шамъ барнифрӯзам

شبی که بی تو بود شمع برنیفروزم

Ки худ чу шамъ бисӯзам ки то расад рӯзам

که خود چو شمع بسوزم که تا رسد روزم

Гар аз камон маломат зананд сад тирам

گر از کمان ملامت زنند صد تیرم

Гумон мабар ки зрўии ту дидаи брдўзм

گمان مبر که زروی تو دیده بردوزم

Мабод ёди сари зулф ту равад зсрм

مباد یاد سر زلف تو رود زسرم

Бидида ду кашамгар чу шамъи мисўзм

بدیده دو کشم گر چو شمع میسوزم

Аз оташи рухи мғбчаҳ Эй бихоҳад сӯхт

از آتش رخ مغبچه ای بخواهد سوخت

Ҳазор хирмани тақво агар брондўзм

هزار خرمن تقوی اگر براندوزم

Ту оби миздӣ эй чашмтар бар оташи дил

تو آب میزدی ای چشم تر بر آتش دل

Хабар надоштӣ аз оҳи оташи афрӯзам

خبر نداشتی از آه آتش افروزم

Бзири зулфи шикан дар шикани биногвашат

بزیر زلف شکن در شکن بناگوشت

Намӯд дар шаби ялдои сабоҳи наврӯзам

نمود در شب یلدا صباح نوروزم

Ҳадиси зулфи ту ошуфта мекунад таҳрир

حدیث زلف تو آشفته میکند تحریر

Чаҳ шкрҳост дар ин шаби збхти фирӯзам

چه شکرهاست در این شب زبخت فیروزم