Шикоят аз хами зулфин ёр чун гӯям

شکایت از خم زلفین یار چون گویم

Ки ман мулозими чавгони мӯӣ чу гӯям

که من ملازم چوگان موی چو گویم

Мабод онкӣ расад ном ту бигӯаш рақиб

مباد آنکه رسد نام تو بگوش رقیب

Зоштёқи ту дигари сухани нмигўим

زاشتیاق تو دیگر سخن نمیگویم

Бони расида ки захм дарун шавад беҳбуд

بآن رسیده که زخم درون شود بهبود

Бизан ту тири дигари зон камон абрӯем

بزن تو تیر دیگر زآن کمان ابرویم

Маро ба бткдаҳ эй брҳмн махон дигар

مرا به بتکده ای برهمن مخوان دیگر

Ки ман ғулом дар маҳвашон бут рӯем

که من غلام در مهوشان بت رویم

Агар чаҳ силсила аз оҳанаст қайдӣ нест

اگر چه سلسله از آهن است قیدی نیست

Ки ман муқайяди таркон силсила мӯем

که من مقید ترکان سلسله مویم

Таъаллуқӣаст маро бо каманди злФинш

تعلقی است مرا با کمند زلفینش

Ки ҳар тараф ки рӯм мекашад бон сӯем

که هر طرف که روم میکشد بآن سویم

Магӯ ки аз чаҳ чу девонаи дашти пимоӣӣ

مگو که از چه چو دیوانه دشت پیمائی

Биҷаҳад бодия аз шавқи каъбаи мпиўим

بجهد بادیه از شوق کعبه مپیویم

Баҳр дарӣ натавон суд рӯй аҷзу ниёз

بهر دری نتوان سود روی عجز و نیاز

Зхоки кӯии Муғон об мехӯрд рӯем

زخاک کوی مغان آب میخورد رویم

Магар на ин злмотст ва шуд Сикандари гум

مگر نه این ظلماتست و شد سکندر گم

Бичин зулфи ту беҳудаи дил чаро ҷӯям

بچین زلف تو بیهوده دل چرا جویم

Насухтаи дили мусаллами бҳндўон аз чист

نسوخته دل مسلم بهندوان از چیست

Бсухт оташи он холҳои ҳиндӯем

بسوخت آتش آن خالهای هندویم

Агар чаҳ чашмаи Хизрами броигони бидиҳанд

اگر چه چشمه خضرم برایگان بدهند

Ки хоки пои туро ман зрхи нмишўим

که خاک پای تو را من زرخ نمیشویم

Махон ббоғ биҳиштам меар гули пешам

مخوان بباغ بهشتم میار گل پیشم

Ки бо вуҷӯди ту дигар гулӣ наме бӯем

که با وجود تو دیگر گلی نمی بویم

БоФтоб бигуфтам ки ту дар он кӯй

بآفتاب بگفتم که تو در آن کوی

Бигуфт зоинаҳи дорон талъат ӯем

بگفت زآینه داران طلعت اویم

Агар чаҳ бистарӣ аз гули нуҳуми бшоми фироқ

اگر چه بستری از گل نهم بشام فراق

Шавад чу хори муғелон бзир паҳлуем

شود چو خار مغیلان بزیر پهلویم

Маро ки хок шудам азўФо дар он сари кӯй

مرا که خاک شدم ازوفا در آن سر کوی

Чигуна сарсари қаҳрати барад аз он кӯем

چگونه صرصر قهرت برد از آن کویم

Чаҳ ҷои он рух ва қадаст чашми ошуфта

چه جای آن رخ و قد است چشم آشفته

Чаҳ ҳоҷатаст гулу сарв бар лаб ҷӯям

چه حاجتست گل و سرو بر لب جویم