Бар он серум ки бигард вафо ва меҳр нигарадам

بر آن سرم که بگرد وفا و مهر نگردم

Ки ҳамчуи зарраи змҳри ту бар ҳаво шудаи гирдам

که همچو ذره زمهر تو بر هوا شده گردم

Табиби ишқ ки гуфт охири алдўоءи аллакай

طبیب عشق که گفت آخر الدواء الکی

Нашуд алоҷ ва шуд ин доғи дард бар сари дардам

نشد علاج و شد این داغ درد بر سر دردم

Намонда бодаи бкосаҳ на зари бкисаҳи худо ро

نمانده باده بکاسه نه زر بکیسه خدا را

Бирафт сурхӣу мондаи биҷои чеҳраи зардам

برفت سرخی و مانده بجای چهره زردم

Манеҳ ту деги таманно чу киштии оташи савдо

منه تو دیگ تمنا چو کشتی آتش سودا

Ки дег ишқ наёяд Биҷӯш зотши сардам

که دیگ عشق نیاید بجوش زآتش سردم

Бғири дардисару садама хумор надидам

بغیر دردسر و صدمه خمار ندیدم

Ки буд соқӣ ва ин бода аз куҷост ки хӯрдам

که بود ساقی و این باده از کجاست که خوردم

Биё ва парда бигардон дамии ту мутриби маҷлис

بیا و پرده بگردان دمی تو مطرب مجلس

Ки захм тоза кунад захмҳои тори ту ҳар дам

که زخم تازه کند زخمهای تار تو هر دم

Ҳавои гирифтаи дили ошуфтаро басони кабӯтар

هوا گرفته دل آشفته را بسان کبوتر

Пурми збоми ҳарам то ки куштании гирдам

پرم زبام حرم تا که کشتنی گردم

Хаёл ҷустан аз доми нафасу қайди ҳаво ро

خیال جستن از دام نفس و قید هوا را

Кунам ба ҳиммати мардон ки худ на он мардум

کنم به همت مردان که خود نه آن مردم