Рафт ба хашми дилбар ва раҳм накард бар дилам

رفت به خشم دلبر و رحم نکرد بر دلم

Вой ба бахти вожгӯн , оҳи зи кори мушкилам

وای به بخت واژگون، آه ز کار مشکلم

То ки кашид сари зи ман сарви қади ту монда ам

تا که کشید سر ز من سرو قد تو مانده‌ام

Дасти фусӯс бар сару пои хаёл дар гулам

دست فسوس بر سر و پای خیال در گلم

Ман на ба майли хештан май дувум аз қафои ту

من نه به میل خویشتن می‌دوم از قفای تو

Ҷодӯии зулфро бигӯ то накушуд слослм

جادوی زلف را بگو تا نکشد سلاسلم

Дар кафи ту зимоми ман ҳўдҷи дили мақоми ту

در کف تو زمام من هودج دل مقام تو

Рафтаи зи дасти Лайлӣу мондаи шикастаи маҳмилам

رفته ز دست لیلی و مانده شکسته محملم

Чун наравад кашони кашони дил ба ҳавои турра аш

چون نرود کشان‌کشان دل به هوای طُرّه‌اش

Бофтаи тори мӯии ту дар раг ва дар мафосилам

بافته تار موی تو در رگ و در مفاصلم

Чун гусалами зи зулфи ту ков шудаи муттасил ба ҷон

چون گسلم ز زلف تو کاو شده متصل به جان

Чун битавон зи ҷони худ тори умеди бугсалам

چون بتوان ز جان خود تار امید بگسلم

Дарди фироқро давои тухми зи сабр кушта ам

درد فراق را دوا تخم ز صبر کشته‌ام

То чаҳ самар ҳаме диҳад тухми умеди ботилам

تا چه ثمر همی‌دهد تخم امید باطلم

Гуфтам рафтӣ аз назари дили бунаам ба дайгарӣ

گفتم رفتی از نظر دل بنهم به دیگری

Оинаи дори ишқи ту кӣ равад аз муқобилам

آینه‌دار عشق تو کی رود از مقابلم

Панд ҳаким нашнавам ман ки зи хеши ғоибам

پند حکیم نشنوم من که ز خویش غایبم

Майл даво намекунам ман ки зи дарди ғофилам

میل دوا نمی‌کنم من که ز درد غافلم

Толиби равшаноӣами оҳи кашон дар ошён

طالب روشناییم آه‌کشان در آشیان

Барқи барад ба равшании роҳи магар ба манзилам

برق بَرَد به روشنی راه مگر به منزلم

Дӯши ҳакими ақлро ошуфтаи чораи хостам

دوش حکیم عقل را آشفته چاره خواستم

Гуфт алоҷи ишқро бо ҳамаи илми ҷоҳилам

گفت علاج عشق را با همه علم جاهلم