Чаҳ занами лоф ки авсофи туро медонам

چه زنم لاف که اوصاف تو را میدانم

Мнкаҳи андар сифат ҳастӣ худ ҳайронам

منکه اندر صفت هستی خود حیرانم

Ҳар чаҳ дар дафтари рухсор батон мингрм

هر چه در دفتر رخسار بتان مینگرم

Рақами қудрату тғрои туро михўонм

رقم قدرت و طغرای تو را میخوانم

Лайлии андари ҳӣу маҷнӯн ба биёбони талаб

لیلی اندر حی و مجنون به بیابان طلب

Ёр дар хона ва ман биҳдаҳи саргардонам

یار در خانه و من بیهده سرگردانم

Лаби ту чашмаи нӯш ва ман мискини аташон

لب تو چشمه نوش و من مسکین عطشان

Гар иҷобат кунадам оташ дил бинишонам

گر اجابت کندم آتش دل بنشانم

Гуфтем то ту дар оташ нарӯй нанишинам

گفتیم تا تو در آتش نروی ننشینم

Ман дар оташ биншинам ки туро бинишонам

من در آتش بنشینم که تو را بنشانم

Рафт ани гулбуни нўхиз чу аз тарафи чаман

رفت ان گلبن نوخیز چو از طرف چمن

Гӯи бтороҷи баради боди хазони бустонам

گو بتاراج برد باد خزان بستانم

Ҳар чаҳ аз даст ту ояд бунаам бар сари чашм

هر چه از دست تو آید بنهم بر سر چشم

Сипар аз дида кунам гар бизанӣ пайконам

سپر از دیده کنم گر بزنی پیکانم

Агар аз додани ҷон даст диҳад ҷононм

اگر از دادن جان دست دهد جانانم

Нестам ошиқ агар бим буд аз ҷонам

نیستم عاشق اگر بیم بود از جانم

Пери канъони ман ва ту Юсуфи мисрии бмсл

پیر کنعان من و تو یوسف مصری بمثل

Тарки дидори писари ҷон падар натавонам

ترک دیدار پسر جان پدر نتوانم

Корвон рафт ва баҷо нест злилии асарӣ

کاروان رفت و بجا نیست زلیلی اثری

Ман чу маҷнӯни басари нақши қадами мимонм

من چو مجنون بسر نقش قدم میمانم

Ҳаст то доғи ғуломии алии зеби ҷабин

هست تا داغ غلامی علی زیب جبین

Бошад озодаи ?гиии ошуфтаи зоин ва онам

باشد آزاده گی آشفته زاین و آنم