эй офати дайну хасми ислом

ای آفت دین و خصم اسلام

эй фитнаи даҳру шӯри айём

ای فتنه دهر و شور ایام

эй раҳзани порсоу зоҳид

ای رهزن پارسا و زاهد

эй сӯфии шаҳр аз ту бадном

ای صوفی شهر از تو بدنام

Гуфтӣ ки бкўии ман ватан кун

گفتی که بکوی من وطن کن

Шояд бсгони ман шӯии ром

شاید بسگان من شوی رام

То пӯст ва устихонем буд

تا پوست و استخوانیم بود

Карданд аз ӯ наҳор ё шом

کردند از او نهار یا شام

Акнӯн ки зҳстии аўФтодм

اکنون که زهستی اوفتادم

Ронанд марои заҳр дару бом

رانند مرا زهر در و بام

Ман мондаму дил ки сайд ваҳшӣ аст

من ماندم و دل که صید وحشی است

Бо ҳечкасӣ нмишўди ром

با هیچکسی نمیشود رام

Ту сари хуш ва бо рақиб дар базм

تو سر خوش و با رقیب در بزم

Гуҳи бӯсаи диҳӣу гуҳи кашии ҷом

گه بوسه دهی و گه کشی جام

ё мурғи асир худраҳо кун

یا مرغ اسیر خودرها کن

ё зуд бикаш ки гирад ором

یا زود بکش که گیرد آرام

Аз оташи мо хабар надорад

از آتش ما خبر ندارد

Машну ту ҳадиси зоҳиди хом

مشنو تو حدیث زاهد خام

Ошуфтаи зўсл рӯй хубон

آشفته زوصل روی خوبان

Хоҳӣ ки барии таматтуъу ком

خواهی که بری تمتع و کام

Парвоз кун аз диёри Широз

پرواز کن از دیار شیراز

Бар тўФ дар Наҷаф кун иқдом

بر طوف در نجف کن اقدام

Варна биншин ва аз хами дил

ورنه بنشین و از خم دل

Чун ман қадаҳии зхўни бёшом

چون من قدحی زخون بیاشام