Ту магӯ ки носазо буд худоят ар бигуфтам

تو مگو که ناسزا بود خدایت ار بگفتم

Ту бутӣ ва ман брҳмн сазад ар бсҷдаҳи уфтам

تو بتی و من برهمن سزد ار بسجده افتم

Манам оҳи он гул зард бабўсатон санъат

منم آه آن گل زرد ببوستان صنعت

Ту чунин бпрўридӣ на бхўиштни шакуфтам

تو چنین بپروریدی نه بخویشتن شکفتم

Бадали оташами ниҳон буд ва чу шамъи шуъла Эй зад

بدل آتشم نهان بود و چو شمع شعله ای زد

БФкндаҳи парда аз роз ки борҳо наҳафтум

بفکنده پرده از راز که بارها نهفتم

Бҳўои онкии оӣии ту бхлўти дарунам

بهوای آنکه آئی تو بخلوت درونم

Ҳамаи пой то басари ҷони зғбор тан бирафтам

همه پای تا بسر جان زغبار تن برفتم

Бхёл лаъл навишт ки рақиби қӯт ҷон кард

بخیال لعل نوشت که رقیب قوت جان کرد

Ҳамаи шаби знўки мижгон дар обдори сифтам

همه شب زنوک مژگان در آبدار سفتم

Ту ки шери кирдигории саги худ марони худо ро

تو که شیر کردگاری سگ خود مران خدا را

Сари худ ниҳода бар даст бдргҳт бихуфтам

سر خود نهاده بر دست بدرگهت بخفتم

Сухании бҷзбаҳ ошуфта магӯ ки кас нагирад

سخنی بجذبه آشفته مگو که کس نگیرد

Чу ба хеш омадӣ боз бигӯ ки ман нагуфтам

چو به خویش آمدی باز بگو که من نگفتم