Ман ки натавонам ҳавасро пой дар домани кашам

من که نتوانم هوس را پای در دامن کشم

Кӣ тавонам ишқро дастӣ ба пиромни кашам

کی توانم عشق را دستی به پیرامن کشم

Гар арӯсони чамани пешат ба хӯбӣ дам зананд

گر عروسان چمن پیشت به خوبی دم زنند

Аз қафои беруни забони ҳарзаи сӯсани кашам

از قفا بیرون زبان هرزه سوسن کشم

То мисамро зар кунад эксирсозӣ дар куҷост

تا مسم را زر کند اکسیر سازی در کجاست

Рӯй онам нест то худ миннат аз оҳани кашам

روی آنم نیست تا خود منت از آهن کشم

Ман ҷам бехотамам бар маснади иқлӣми фақр

من جم بی‌خاتمم بر مسند اقلیم فقر

Хиҷлат аз бехотамӣ бояд зи аҳрӣмани кашам

خجلت از بی‌خاتمی باید ز اهریمن کشم

Ишқами андари синау дили тобеъи нафаси ҳаво

عشقم اندر سینه و دل تابع نفس هوا

Дӯстами ҳам коса ва ман бода бо душмани кашам

دوستم هم‌کاسه و من باده با دشمن کشم

Чашми шоҳдбоз ва дил шуд мубталои ин ва он

چشم شاهدباز و دل شد مبتلای این و آن

Нафас дар исёну фардои ин ғаромати ман кашам

نفس در عصیان و فردا این غرامت من کشم

Раҳматӣ эй ишқ то кӣ ман барам миннати зи ақл

رحمتی ای عشق تا کی من برم منت ز عقل

Охир эй ҷони ҳимматӣ то чанд бори тани кашам

آخر ای جان همتی تا چند بار تن کشم

Ҷилвае эй Юсуфи мисрӣ ки шуд чашмами сифед

جلوه‌ای ای یوسف مصری که شد چشمم سفید

Чанд бояд интизори буии пероҳани кашам

چند باید انتظار بوی پیراهن کشم

Аз сари ошуфта ба гардан миннатӣ бошад маро

از سر آشفته به گردن منتی باشد مرا

То ба зер . . . Меҳри Муртазои гардани кашам

تا به زیر ...مهر مرتضی گردن کشم