Ёрб ки диҳад оби бойени тухм ки киштем

یارب که دهد آب باین تخم که کشتیم

Даст ки диҳад тоби бойени ришта ки раштем

دست که دهد تاب باین رشته که رشتیم

Ҳанзали надиҳади шукру шӯраи надиҳади гул

حنظل ندهد شکر و شوره ندهد گل

То худ чаҳ диҳад бор аз ин хор ки киштем

تا خود چه دهد بار از این خار که کشتیم

Бар дасти худованд буд маҳв ва ҳам исбот

بر دست خداوند بود محو و هم اثبات

Мо ғайри гунаҳи ҳеҷ бдФтри ннўштим

ما غیر گنه هیچ بدفتر ننوشتیم

Гар нафаси нкштими зшҳўт аҷабӣ нест

گر نفس نکشتیم زشهوت عجبی نیست

Худ дар талаби нафас ситамкора бикуштем

خود در طلب نفس ستمکاره بکشتیم

Бигзор маро бо муғу муғи зодаи ту зоҳид

بگذار مرا با مغ و مغ زاده تو زاهد

Мо аз сари ҳурони биҳишт ту гузаштем

ما از سر حوران بهشت تو گذشتیم

Даст аз лии хоки ман аз ишқ сиришта аст

دست از لی خاک من از عشق سرشته است

Мо худ гули худро бозул бар на сириштем

ما خود گل خود را بازل بر نه سرشتیم

Лайлии бдрўни дили мо биҳдаҳи пӯён

لیلی بدرون دل ما بیهده پویان

Савдо зада маҷнӯни сифат овора даштем

سودا زده مجنون صفت آواره دشتیم

Аз субҳи азали хоб ҳаме кард дар ин маҳд

از صبح ازل خواب همی کرد در این مهد

Умри омадау рафта ва бедор нагаштем

عمر آمده و رفته و بیدار نگشتیم

Будам чу магаси дасти басар аз сари ҳасрат

بودم چو مگس دست بسر از سر حسرت

То домани мақсӯди худ аз дасти нҳштим

تا دامن مقصود خود از دست نهشتیم

Тӯфон буд ин васваса ва мо чу ҳубобем

طوفان بود این وسوسه و ما چو حبابیم

Дарё буд ин марҳала ва мо ва ту хиштем

دریا بود این مرحله و ما و تو خشتیم

Шамшери сифати пеши гирифтеми каҷӣ ро

شمشیر صفت پیش گرفتیم کجی را

Ҳамчун сипари ойина вале дар пас пуштем

همچون سپر آئینه ولی در پس پشتیم

Ошуфтаи магар даст бигиранд накӯён

آشفته مگر دست بگیرند نکویان

Варна тамаъ аз нек буридем ки зиштем

ورنه طمع از نیک بریدیم که زشتیم

Мо бар дар ҳайдар биншинем бомед

ما بر در حیدر بنشینیم بامید

Бо дӯзахёни гӯй ки дарбон биҳиштем

با دوزخیان گوی که دربان بهشتیم