Он лаби ширин чу ҷом бӯседаму бози омадам

آن لب شیرین چو جام بوسیدم و باز آمدم

Танги шукри баста ва аз ҳинду Аҳвози омадам

تنگ شکر بسته و از هند و اهواز آمدم

Бе ҳузури дӯсти ошиқ чун зайд дар бӯстон

بی‌حضور دوست عاشق چون زید در بوستان

Дар биҳиштам хонд зоҳид рафтаму бози омадам

در بهشتم خواند زاهد رفتم و باز آمدم

Болу пар бишкаста будам лекин аз рахнаи қафас

بال و پر بشکسته بودم لیکن از رخنه قفس

Гулистонӣ дидаму лобуд ба парвози омадам

گلستانی دیدم و لابد به پرواز آمدم

Тохтӣ зад аз мижа бар пардаи дили шоҳидӣ

تاختی زد از مژه بر پرده دل شاهدی

Лоҷарам чун чанг дар маҷлис ба овози омадам

لاجرم چون چنگ در مجلس به آواز آمدم

Бе самоъи чангу бодаи маст ва май рақсами зи ваҷд

بی‌سماع چنگ و باده مست و می‌رقصم ز وجد

Бе ту эй мутриб ба созу неи навои сози омадам

بی‌تو ای مطرب به ساز و نی نوا ساز آمدم

Номи ту барадам ба маҳфили сӯхтами худро чу шамъ

نام تو بردم به محفل سوختم خود را چو شمع

То чаро дар рози ишқи дӯсти ғаммози омадам

تا چرا در راز عشق دوست غماز آمدم

Тори гесуу биногваш ту дорам зибдм

تار گیسو و بناگوش تو دارم زیبدم

Гӯям ар Мӯсои сифат аз баҳри эъҷози омадам

گویم ار موسی صفت از بهر اعجاز آمدم

Ҳамчу Мансурам бидор имтиҳон кардӣ ва ман

همچو منصورم بدار امتحان کردی و من

Дар миёни куштагони ту сарафрози омадам

در میان کشتگان تو سرافراز آمدم

Бо сари зулфат чу бади ошуфтаи ҳамзод аз азал

با سر زلفت چو بد آشفته همزاد از ازل

Бо парешоне аз он ҳамдӯш аз оғози омадам

با پریشانی از آن همدوش از آغاز آمدم

эй эмоми ҳаштумин нашинохтаи поро зи сар

ای امام هشتمین نشناخته پا را ز سر

То бабўсам даргаат аз малики Ширози омадам

تا ببوسم درگهت از ملک شیراز آمدم