Бизанӣ агар ба тирами назар аз ту брнагирам

بزنی اگر به تیرم نظر از تو برنگیرم

Манам он марӣзи маҷнӯн ки даво наме пазирам

منم آن مریض مجنون که دوا نمی‌پذیرم

Ҳамаи шаби хаёли зулфат ба замири мости мзмр

همه شب خیال زلفت به ضمیر ماست مضمر

Чаҳ аҷаб ки зимрон зор шавад ҳамаи замирам

چه عجب که ضیمران زار شود همه ضمیرم

Чаҳ наҳй ба пои бандам чаҳ гиреҳи зании камандам

چه نهی به پای بندم چه گره زنی کمندم

Ки гурези пои зи бустону зи доми ногузирам

که گریز پا ز بستان و ز دام ناگزیرم

Бҳли ин ҳадиси як сӯ манимо бар оинаи рӯ

بهل این حدیث یک سو منما بر آینه رو

Ки хурӣ ба хеши савганд ки фард ва бе назирам

که خوری به خویش سوگند که فرد و بی‌نظیرم

Ба ҷаҳаннамам чаҳ бо ту ҳамаи шаб ғунудаам хуш

به جهنمم چه با تو همه شب غنوده‌ام خوش

Ба биҳиштам арча бе ту ба фалак расад нафирам

به بهشتم ارچه بی‌تو به فلک رسد نفیرم

Чаҳ кунӣ ту ганҷу гавҳар ки гадо наме навозӣ

چه کنی تو گنج و گوهر که گدا نمی‌نوازی

Ки ту асли кимиё ва ман раҳ нишин фақирам

که تو اصل کیمیا و من ره‌نشین فقیرم

Ба ҳавои машки мӯеи дили мо ваҳоиу ҳўиӣ

به هوای مشک‌مویی دل ما و های و هویی

Нафасӣ хушаст имшаб чу шамемаи абирам

نفسی خوش است امشب چو شمیمهٔ عبیرم

На ба маргу қатли ошуфтаи з доманат кашад даст

نه به مرگ و قتل آشفته ز دامنت کشد دست

Чу шаҳиди ишқи гаштам ба худо ки ман намирам

چو شهید عشق گشتم به خدا که من نمیرم