Хоҳам ки дар ҳам башиканам ин тоқи миноФом ро

خواهم که در هم بشکنم این طاق مینافام را

Зини чортбъи мухталифи барҷои нмонми ном ро

زین چارطبع مختلف برجا نمانم نام را

Гум шудаи раҳ майхонаам аз даст шуд паймона ам

گم شده ره میخانه‌ام از دست شد پیمانه‌ام

Дастӣ бигир эй навҷавони ин пери дрдошом ро

دستی بگیر ای نوجوان این پیر دُردآشام را

Саг аз раҳи меҳру вафои ҳам суҳбат асҳоб шуд

سگ از ره مهر و وفا هم‌صحبت اصحاب شد

Лобуди саги нафасу ҳаво расво кунад блъом ро

لابد سگ نفس و هوا رسوا کند بلعام را

Булбул ба бод субҳдам гуфта ҳадис аз беш ва кам

بلبل به باد صبحدم گفته حدیث از بیش و کم

Гул гӯш дода то сабо ҳоле кунад пайғом ро

گل گوش داده تا صبا حالی کند پیغام را

Умрат ба чл гар мерасад чун дар фироқаш ме равад

عمرت به چل گر می‌رسد چون در فراقش می‌رود

Ошиқи зи умри хештани гӯи мшмри ин айём ро

عاشق ز عمر خویشتن گو مشمر این ایام را

Шуд парниёнии бистарам чун нӯки хору нштрм

شد پرنیانی بسترم چون نوک خار و نشترم

То ғайри ҳам оғӯш шуд ёри ҳрирондом ро

تا غیر هم‌آغوش شد یار حریراندام را

Ҷонони ҷони қӯти равони равшан аз ӯ чашми ҷаҳон

جانان جان قوت روان روشن از او چشم جهان

Ромиш гузин дилҳо аз он каз дили бабради ором ро

رامش گزین دل‌ها از آن کز دل ببرد آرام را

Шояд ки дарвеши саро аз фақр ояд дар Гана

شاید که درویش سرا از فقر آید در غنا

Бар хон яғмо зад салои султон чу хосу ом ро

بر خوان یغما زد صلا سلطان چو خاص و عام را

Зоҳиди зи ишқу ошиқии фарорӯаши ҳорб буд

زاهد ز عشق و عاشقی فراروش هارب بود

Бар оташи савдои ту пое набошад хом ро

بر آتش سودای تو پایی نباشد خام را

Ошуфта мастурӣ макун аз май кашон даврӣ макун

آشفته مستوری مکن از می‌کشان دوری مکن

Соқӣ ба ёди Муртазо дар даври афкани ҷом ро

ساقی به یاد مرتضی در دور افکن جام را