Дар он саро ки баронанд подшоиӣ ро

در آن سرا که برانند پادشایی را

Куҷои маҷол буд раҳ нишин гадоӣ ро

کجا مجال بود ره‌نشین گدایی را

зи хоки майкадаи ҷӯи сари ҷам ки май байнам

ز خاک میکده جو سر جم که می‌بینم

Ба пой ҳар хами ҷоми ҷаҳони намое ро

به پای هر خُم جام جهان‌نمایی را

Хилофи расм аз он чашми фитнаи хези фалаки ‏

خلاف رسم از آن چشم فتنه‌خیز فلک ‏

Бар осмони зи замин май баради балое ро

بر آسمان ز زمین می‌برد بلایی را

Сафои сафаи дайри Муғони надидаи магар

صفای صفه دیر مغان ندیده مگر

Ки шайх тўФ кунад мурдаи сафойӣ ро

که شیخ طوف کند مرده صفایی را

Алоҷ ҳиҷр кунад васли ёр варна талаб

علاج هجر کند وصل یار ورنه طلب

Куҷо алоҷ кунад дард бедавое ро

کجا علاج کند درد بی‌دوایی را

зи иштиёқ Нитсаатон бинолад андари базм

ز اشتیاق نیستان بنالد اندر بزم

Занӣ агар шинавии оташини навое ро

زنی اگر شنوی آتشین‌نوایی را

Қабоӣ ғунча даридӣу ҷомаи гул ро

قبای غنچه دریدی و جامه گل را

Ба сарви ноз чу перостӣ қабое ро

به سرو ناز چو پیراستی قبایی را

Кашии зи силсилаи зуҳди порсоеи даст

کشی ز سلسله زهد پارسایی دست

Агар ба дасти кашии турраи расое ро

اگر به دست کشی طره رسایی را

Ғубор ман наравад аз сарои ту берун

غبار من نرود از سرای تو بیرون

Ба сар агар наҳем санги Асияе ро

به سر اگر نهیم سنگ آسیایی را

Шиканҷи зулфи ту ошуфтаи он замон гирад

شکنج زلف تو آشفته آن زمان گیرد

Ки пашша сайд кунад дар ҳавои ҳумое ро

که پشه صید کند در هوا همایی را

Муқӣм майкада шуд одаму биҳишти биҳишт

مقیم میکده شد آدم و بهشت بهشت

Магари зи кӯии Муғон ба надида ҷое ро

مگر ز کوی مغان به ندیده جایی را

Паноҳи барад ба хоки Наҷафи з рӯй шааф

پناه برد به خاک نجف ز روی شعف

Кунад ба чашми магари серумаи хокпоиӣ ро

کند به چشم مگر سرمه خاکپایی را