Надидам душманон гашта ҳабибон
ندیدم دشمنان گشته حبیبان
Фиғон аз гули дареғ аз андалебон
فغان از گل دریغ از عندلیبان
На чандонам кашад ҳиҷрони аҳбоб
نه چندانم کشد هجران احباب
Ки андари васли ғавғои рақибон
که اندر وصل غوغای رقیبان
Ту бо ағёр чун бодоми туам
تو با اغیار چون بادام توام
Чу писта чок шуд моро гиребон
چو پسته چاک شد ما را گریبان
Лаби шкрФрўшт хон яғмост
لب شکرفروشت خان یغماست
Ҳама дар коми мо аз бе насибон
همه در کام ما از بی نصیبان
Ту саргарми тмошоӣии ъзизо
تو سرگرم تماشائی عزیزا
Чу Юсуфи мондае дар чанги зӣбон
چو یوسف مانده ای در چنگ ذئبان
Ҳадиси ишқ аз мутриб кунам гӯш
حدیث عشق از مطرب کنم گوش
Агар сад хутба хонанд ин хатибон
اگر صد خطبه خوانند این خطیبان
Ту хӯни ошноёни хӯрда чун об
تو خون آشنایان خورده چون آب
Чаҳ ғами дории зқтли ин ғарибон
چه غم داری زقتل این غریبان
Ҳаким аз нуқтаи мавҳуми ғофил
حکیم از نقطه موهوم غافل
Лабати омухти лабӣ бар лбибон
لبت آموخت لبی بر لبیبان
Маро то ишқи устод сухан шуд
مرا تا عشق استاد سخن شد
Фромш кардаам дарси адӣбон
فرامش کرده ام درس ادیبان
Алоҷи мости васли ошуфта варна
علاج ماست وصل آشفته ورنه
Шикеб кӣ шаванд ин ношкибон
شکیبا کی شوند این ناشکیبان
Магӯ ҷуз бо алӣу ол ӯ дард
مگو جز با علی و آل او درد
Шифо ранҷур ҷӯяд аз табибон
شفا رنجور جوید از طبیبان