Ман булбули ғарибам ва ин ошёнони ғариб

من بلبل غریبم و این آشیانان غریب

Гулбун буд ғарибтару гулистони ғариб

گلبن بود غریب تر و گلستان غریب

Гар ронадат зглшну гулбуни аҷаби мадор

گر راندت زگلشن و گلبن عجب مدار

эй булбули ғариб буд боғбони ғариб

ای بلبل غریب بود باغبان غریب

Пеш аз насими субҳ шукуфтааст гули ббоғ

پیش از نسیم صبح شکفته است گل بباغ

Коз булбулон расед бгўшши фиғони ғариб

کاز بلبلان رسید بگوشش فغان غریب

Душман ҳар ончӣ кард на ҷой шикоятаст

دشمن هر آنچه کرد نه جای شکایتست

Бар дӯстон буд ситам аз дӯстони ғариб

بر دوستان بود ستم از دوستان غریب

Дил аз камони абрӯу тири назари шикор

دل از کمان ابرو و تیر نظر شکار

Сайдии ғарибу тири ғарибу камони ғариб

صیدی غریب و تیر غریب و کمان غریب

Гули гӯш худ гирифт здстони андалеб

گل گوش خود گرفت زدستان عندلیب

Аз ман шинави зқсаҳ ки бади достони ғариб

از من شنو زقصه که بد داستان غریب

Чун Тифли ашк дар бдрўи кӯи бкўдўон

چون طفل اشک در بدرو کو بکودوان

Гўои ду дида чанд буд ончунон ғариб

گوای دو دیده چند بود آنچنان غریب

Танҳо на дили бшоми ғарибони зулфати тест

تنها نه دل بشام غریبان زلفت تست

Комади асир ҳар хам ӯ як ҷаҳони ғариб

کامد اسیر هر خم او یک جهان غریب

Умрӣаст дарди нӯши хроботм ва валек

عمریست درد نوش خراباتم و ولیک

Ҳайрон ситодаам бадари микшони ғариб

حیران ستاده ام بدر میکشان غریب

эй ишқи худ чаҳ шуд ки ба шаҳру диёри ту

ای عشق خود چه شد که به شهر و دیار تو

Ҳаргиз ба ёди новирд аз хонимони ғариб

هرگز به یاد ناورد از خانمان غریب