Шоҳои ту худ ғарибӣу ошуфтаи ?ути ғариб

شاها تو خود غریبی و آشفته ات غریب

Раҳмӣ ки бар ғариб буд меҳрбони ғариб

رحمی که بر غریب بود مهربان غریب

Мекашад оқибатами дарди ғами ишқи ҳабиб

میکشد عاقبتم درد غم عشق حبیب

Буд оё ки кунад чораи ин дарди табиб

بود آیا که کند چاره این درد طبیب

Ҳамаи ёрон сафарӣ гашта ва ман мондаи баҷо

همه یاران سفری گشته و من مانده بجا

Хуррами он рӯз ки гўӣии сафарии гашти рақиб

خرم آن روز که گوئی سفری گشت رقیب

То ту эй рӯҳи равон пой наҳодӣ бркоб

تا تو ای روح روان پای نهادی برکاب

Рӯҳи ман гирд сифат рафт бадунболи ркиб

روح من گرد صفت رفت بدنبال رکیب

Манам он мурғ ки ғурбат будам саҳни чаман

منم آن مرغ که غربت بودم صحن چمن

Зошёни мурғӣ агар давр шавад ҳаст ғариб

زآشیان مرغی اگر دور شود هست غریب

Доми тазвир буд сбҳаҳу зуннор дило

دام تزویر بود سبحه و زنار دلا

Хештанро ту бойени доми биёу мФриб

خویشتن را تو باین دام بیا و مفریب

Ношикебаст балии ошиқи содиқ аз дӯст

ناشکیب است بلی عاشق صادق از دوست

Ошиқ он нест ки дар дил будаш сабру шикеб

عاشق آن نیست که در دل بودش صبر و شکیب

Аҷаб он нест ки аз ғайр хато рафт бадваст

عجب آن نیست که از غیر خطا رفت بدوست

Гар хтоӣии зуд аз дӯст бтў ҳаст аҷаб

گر خطائی زود از دوست بتو هست عجب

На мусулмони бмни ошуфта вафо кард на габр

نه مسلمان بمن آشفته وفا کرد نه گبر

Бабрами риштаи сбҳаҳи шиканами авду салиб

ببرم رشته سبحه شکنم عود و صلیب

Додхоҳӣ бълӣ кун зхтои ағёр

دادخواهی بعلی کن زخطای اغیار

Ки буд дасти худованд ва рақибасту ҳабиб

که بود دست خداوند و رقیب است و حبیب