Абрӣаст ков надорад осори файзи борон
ابریست کاو ندارد آثار فیض باران
Чашмӣ ки гиря аш нест рӯзи видоъи ёрон
چشمی که گریه اش نیست روز وداع یاران
Лаъли ту дар шикарханди пургиряи чашми ошиқ
لعل تو در شکرخند پرگریه چشم عاشق
Бар хандаи гули оре абраст ашкборон
بر خنده گل آری ابر است اشکباران
Ҷонои қарор рафтани баҳр сафар наҳодӣ
جانا قرار رفتن بهر سفر نهادی
Гуё ҳазари надорӣ аз оҳи биқророн
گویا حذر نداری از آه بیقراران
Ғавғои дӯстдорон дар фурқатат аҷаб нест
غوغای دوستداران در فرقتت عجب نیست
Дар ҳиҷри гул аҷаб нест ноланд агар ҳазорон
در هجر گل عجب نیست نالند اگر هزاران
Дар ҳеҷ гулистонӣ бехор бен набинӣ
در هیچ گلستانی بی خار بن نبینی
Хоранд ишқи бозон дар кӯии глъзорон
خارند عشق بازان در کوی گلعذاران
Дар майкада чаҳ сараст ё раб ки андари онҷо
در میکده چه سر است یا رب که اندر آنجا
Гиранд тоҷи шоҳӣ аз хайли хоксорон
گیرند تاج شاهی از خیل خاکساران
Дарвеши кисвати фақр бар тан агар кунад рост
درویش کسوت فقر بر تن اگر کند راست
Ор оядаш ки пӯшади ташрифи шаҳриёрон
عار آیدش که پوشد تشریف شهریاران
Ёрб чаҳ зӯр ва панҷааст дар кӯдакони аиншҳр
یارب چه زور و پنجه است در کودکان اینشهر
Як неи савор аз ин хайл тозад бшҳсўорон
یک نی سوار از این خیل تازد بشهسواران
Гуфтӣ буқат рафтан бурдор тӯша аз васл
گفتی بوقت رفتن بردار توشه از وصل
Дард хазон надонад осӯда дар баҳорон
درد خزان نداند آسوده در بهاران
Кӣ ёдгор бошад аз қомати длором
کی یادگار باشد از قامت دلارام
Гар сарви сад ҳазораст дар тарафи ҷӯйборон
گر سرو صد هزار است در طرف جویباران
Нашинохтӣ зўслши ошуфта ҳиҷр ояд
نشناختی زوصلش آشفته هجر آید
Бошад азоби дӯзахи баҳри гуноҳи корон
باشد عذاب دوزخ بهر گناه کاران