Зини бодия чун рафт маи нўсФри ман

زین بادیه چون رفت مه نوسفر من

Кин дашти ҳама диҷла шуд аз чашмтар ман

کاین دشت همه دجله شد از چشم تر من

Хуши боди бмрғони чамани вақт ки сайёд

خوش باد بمرغان چمن وقت که صیاد

Дар дом шикастааст ҳамаи болу пари ман

در دام شکسته است همه بال و پر من

Шуд чошнии коми рақибаши шукри васл

شد چاشنی کام رقیبش شکر وصل

Он нахл ки хӯрд оби зхўни ҷигари ман

آن نخل که خورد آب زخون جگر من

Додӣ тани симини бзр ва нест бёдт

دادی تن سیمین بزر و نیست بیادت

Аз ашк чаҳ саҳми ман ва рӯй чу зари ман

از اشک چه سهم من و روی چو زر من

эй Юсуфи канъонӣ дар Мисри азизӣ

ای یوسف کنعانی در مصر عزیزی

Ҳаргиз накунӣ ёд ки чўншди падари ман

هرگز نکنی یاد که چونشد پدر من

Ин барқи ҷҳонсўз ки бар ҳосил мо рафт

این برق جهانسوز که بر حاصل ما رفت

Ҳайҳот ки бар ҷой гузорад асари ман

هیهات که بر جای گذارد اثر من

Аз кӯҳи ғами ишқ ту омад саҳари овоз

از کوه غم عشق تو آمد سحر آواز

Мужда ки ду сад тавр буд дар камари ман

مژده که دو صد طور بود در کمر من

Ошуфта чаҳ сӯзаст бҷонм ки дар ин боғ

آشفته چه سوز است بجانم که در این باغ

Ҳамчун шаҷари тавр шарар шуд самари ман

همچون شجر طور شرر شد ثمر من

Бигуфт саҳари пери хароботи бмстон

بگفت سحر پیر خرابات بمستان

Сарчашмаи кавсар буд аз хок дар ман

سرچشمه کوثر بود از خاک در من

Он бодаи фуруши хами тавҳиди илоҳӣ

آن باده فروش خم توحید الهی

Каши хоки кафи пой буд тоҷи сари ман

کش خاک کف پای بود تاج سر من