Марои зи ишқи басӣ миннатаст бар гардан

مرا ز عشق بسی منت است بر گردن

Ки боздоштаи шавқами зхўоби ваз хӯрдан

که بازداشته شوقم زخواب وز خوردن

На бори каси бабради гарданам на гӯши ҳадис

نه بار کس ببرد گردنم نه گوش حدیث

Ки ҳалқаҳост зи зулфат ба гӯш ва бар гардан

که حلقه‌هاست ز زلفت به گوش و بر گردن

Чунон ба нони ҷўоми хуш ки биринҷони шаҳон

چنان به نان جواَم خوش که برنجان شهان

Намонда ҳолати рашк ва на орзӯи бурдан

نمانده حالت رشک و نه آرزو بردن

?герат ҳавост ки дар сўлҷони зулфи уфтӣ

گرت هواست که در سولجان زلف افتی

Сиррӣ чу гӯй ба майдон бибояд овардан

سری چو گوی به میدان بباید آوردن

Биё ба тўФи гулистони ишқ эй булбул

بیا به طوف گلستان عشق ای بلبل

Казин чаман бигурезад сумум пажмурдан

کزین چمن بگریزد سموم پژمردن

зи сар ишқ мазан лофи баъди азин дарвеш

ز سِرّ عشق مزن لاف بعد ازین درویش

Агар ба сар будат шавқи нафас парвардан

اگر به سر بودت شوق نفس پروردن

Касе ки толиби ҷонон буд ба базми висол

کسی که طالب جانان بود به بزم وصال

з ҷон бияёдаш аввали мФорқт кардан

ز جان بیایدش اول مفارقت کردن

Марои зи таъни рақибон чаҳ кам шавад аз меҳр

مرا ز طعن رقیبان چه کم شود از مهر

зи неш , толиб навишт надонад озурдан

ز نیش، طالب نوشَت نداند آزردن

Бирафт чун шаб умрат бигӯ мапоӣ анҷуман

برفت چون شب عمرت بگو مپای انجمن

Ки шамъро ба саҳаргоҳ бояд афсурдан

که شمع را به سحرگاه باید افسردن

Бимир дар раҳи меҳри алии ту ошуфта

بمیر در ره مهر علی تو آشفته

Ки зиндагӣ диҳадат дар ҳавоӣ ӯ мурдан

که زندگی دهدت در هوای او مردن