Дило мусофират аз ин диёр вайрон кун

دلا مسافرت از این دیار ویران کن

Бкўии дӯст чу маҷнӯни сиррӣ басомон кун

به کوی دوست چو مجنون سری به سامان کن

Зонси одамиёнати бғир ваҳшат нест

ز انس آدمیانت به غیر وحشت نیست

Чу ваҳшёни ту қарории знўъ инсон кун

چو وحشیان تو قراری ز نوع انسان کن

Табиб нест дарин шаҳри банд ва ту ранҷур

طبیب نیست درین شهر بند و تو رنجور

Паии алоҷи худ аидли ту фикр дармон кун

پی علاج خود ای دل تو فکر درمان کن

Ту рози кисвати суҳбати биҷуз малол нахост

تو راز کسوت صحبت به جز ملال نخواست

Биёу хештан аз ин либос урён кун

بیا و خویشتن از این لباس عریان کن

Қаноатӣ куну рӯи кунҷи ъзлтии багазин

قناعتی کن و رو کنج عزلتی بگزین

Зкнҷи фақри тафохур ба подшоҳон кун

ز کنج فقر تفاخر به پادشاهان کن

Барои онкии бихандӣ чу ғунчаи вақти саҳар

برای آنکه بخندی چو غنچه وقت سحر

Ба ним шаби мижа чун абри хез ва гирён кун

به نیم شب مژه چون ابر خیز و گریان کن

Нигини хотами ҷам дар Наҷафи бадасти алии сет

نگین خاتم جم در نجف به دست علی‌ست

Видоъи аҳримани кишвар сулаймон кун

وداع اهرمن کشور سلیمان کن

Биҷавӣ бар дар крёси Муртазои роҳӣ

بجوی بر در کریاس مرتضی راهی

ЗоФтхору шарафи ҷои бФрқ кайвон кун

ز افتخار و شرف جا به فرق کیوان کن

Туро дар оташ намруд шаҳватасту мақом

تو را در آتش نمرود شهوت است و مقام

Бтрки нафаси ту озари бахуд гулистон кун

به ترک نفس تو آذر به خود گلستان کن

Бҳрсу шаҳвату озии асир дар Широз

به حرص و شهوت و آزی اسیر در شیراز

Бабри ту бехи ҳавасроу тарк шайтон кун

ببر تو بیخ هوس را و ترک شیطان کن

Бҷўзи зулфи накӯёни канории ошуфта

به جوز زلف نکویان کناری آشفته

Туро ки гуфт ки худро чунин парешон кун

تو را که گفت که خود را چنین پریشان کن

Бунаи мураккаби тозии ту зину рахт ба банд

بنه مرکب تازی تو زین و رخت ببند

Бҷони азимати хоки шаҳ хуросон кун

به جان عزیمت خاک شه خراسان کن