Неши ғами ту нӯши ҷони ҳанзали ишқи қанди ман

نیش غم تو نوش جان حنظل عشق قند من

Майли хушии нмикнди хотири дардманди ман

میل خوشی نمیکند خاطر دردمند من

Хат чу набот Хизр шуд бар лаби нӯшханди ту

خط چو نبات خضر شد بر لب نوشخند تو

Ваа ки бмср меравад тӯҳфаи наботу қанди ман

وه که بمصر میرود تحفه نبات و قند من

Зулфи ту ҳар тарафи кашони дили бқФоӣ ӯ давон

زلف تو هر طرف کشان دل بقفای او دوان

Мнкаҳи бахуди нмирўм гӯ накушуд каманди ман

منکه بخود نمیروم گو نکشد کمند من

Гар бабрии рагами зпии банд ба банди ҳамчуи не

گر ببری رگم زپی بند به بند همچو نی

Қисса ишқ бишинавӣ бози збнди банди ман

قصه عشق بشنوی باز زبند بند من

Бар дили чоки чоки ман хандаи занӣ ва бигузарӣ

بر دل چاک چاک من خنده زنی و بگذری

Зони намакин даҳон кунӣ чанд ту решханди ман

زآن نمکین دهان کنی چند تو ریشخند من

Дид бхўиш маст шуд ошиқ худпараст шуд

دید بخویش مست شد عاشق خودپرست شد

Дид дар оина чу худ он бути худписанди ман

دید در آینه چو خود آن بت خودپسند من

Каъбаи здўрӣ раҳат нест марои ғамӣ ки шуд

کعبه زدوری رهت نیست مرا غمی که شد

Хок дар ту парниёни хор раҳат паранд ман

خاک در تو پرنیان خار رهت پرند من

Тохти саманди Фкртм дар ҳам умрат аз қафо

تاخت سمند فکرتم در هم عمرت از قفا

Лек бигард тавсанати раҳи набарди саманди ман

لیک بگرد توسنت ره نبرد سمند من

Нест қиёсу ваҳмро роҳи бостони ту

نیست قیاس و وهم را راه بآستان تو

Поктараст доманат аз чаҳ ва чун ва чанд ман

پاکتر است دامنت از چه و چون و چند من

Марҳам агар наменаҳй зони лаби нӯш бар дилам

مرهم اگر نمی نهی زآن لب نوش بر دلم

Кист ки марҳам оварад бар дили мустаманди ман

کیست که مرهم آورد بر دل مستمند من

Мадҳат Муртазо бигӯ марҳами дил аз ӯ биҷӯ

مدحت مرتضی بگو مرهم دل از او بجو

Чун дами исавӣ шимур гуфта сӯдманди ман

چون دم عیسوی شمر گفته سودمند من

Мнкаҳи ҷунуни ишқро ошуфтаи сар ниҳода ам

منکه جنون عشق را آشفته سر نهاده ام

Гӯ ндиҳанд оқилони баҳри худои панди ман

گو ندهند عاقلان بهر خدای پند من