Соқиои ман ки харобами зи нав ободам кун

ساقیا من که خرابم ز نو آبادم کن

Ташнаам Хизрӣ ва аз ҷуръа имдодам кун

تشنه‌ام خضری و از جرعهٔ امدادم کن

Зозл гарчи ниҳоданд марои бунёни каҷ

زازل گرچه نهادند مرا بنیان کج

Рости хоҳии ту харобам кун ва ободам кун

راست خواهی تو خرابم کن و آبادم کن

Дар вуҷӯди ман хокӣ набӯд оби тараб

در وجود من خاکی نبود آب طرب

Бикаш аз хок дар майкада эҷодам кун

بکش از خاک در میکده ایجادم کن

Ҳамаи шаби ҳамнафаси мурғи гулистонами ман

همه شب همنفس مرغ گلستانم من

ИкнФс эй гули нави гӯш бФрёдм кун

یکنفس ای گل نو گوش بفریادم کن

Мутриб аз соз ҳақиқат бизан ин парда

مطرب از ساز حقیقت بزن این پرده

Соқӣ аз ранги таъаллуқи замӣ озодам кун

ساقی از رنگ تعلق زمی آزادم کن

Бчм эй гулбуни ма рӯй сеӣ қад дар боғ

بچم ای گلبن مه روی سهی قد در باغ

Фориғ аз ҷилваи сарву гул ва шмшмодм кун

فارغ از جلوه سرو و گل و شمشمادم کن

Кӯи иҷозат ки басари барад дар ту тўФ кунам

کو اجازت که بسر برد در تو طوف کنم

Ҳимматии бадарғаи Тӯсам ва Бағдодам кун

همتی بدرقه طوسم و بغدادم کن

Бсмли тири назари мунтазир як нигаҳаст

بسمل تیر نظر منتظر یک نگهست

Фориғ аз кумакаши дом ва зсёдм кун

فارغ از کمکش دام و زصیادم کن

Бесутуни ғами ишқи ту бнохн кунадам

بیستون غم عشق تو بناخن کندم

Бидиҳ он тешаи хўнризм ва Фарҳодам кун

بده آن تیشه خونریزم و فرهادم کن

Раҳравони ҷумлаи бкъбаҳи ман ошуфтаи бдир

رهروان جمله بکعبه من آشفته بدیر

Охрои пери хароботи ту иршодам кун

آخرای پیر خرابات تو ارشادم کن

Пой то сари ғамам аз касрати ағёри биё

پای تا سر غمم از کثرت اغیار بیا

Бехабар аз дирам ва аз ҳамаи ғам шодам кун

بی خبر از درم و از همه غم شادم کن