Мадад эй ишқ ки аз ақл дар озорами ман

مدد ای عشق که از عقل در آزارم من

Раҳматӣ кун бурҳонам ки гирифторами ман

رحمتی کن برهانم که گرفتارم من

Хез иқбол кун эй соқии мисатон бо ҷом

خیز اقبال کن ای ساقی مستان با جام

Ки зҳшёрӣ аз ин давр дар идборами ман

که زهشیاری از این دور در ادبارم من

Мнкаҳ бо куфри сари зулфи ту бастами паймон

منکه با کفر سر زلف تو بستم پیمان

Кофари аҳдаму шоистаи зуннорами ман

کافر عهدم و شایسته زنارم من

Кавкаби дигарам аз бурҷ дигар толеъ кун

کوکب دیگرم از برج دگر طالع کن

Ки баси озурда аз ин собиту сайёрами ман

که بس آزرده از این ثابت و سیارم من

Соғарӣ аз хами майхонаи ваҳдати бмни ор

ساغری از خم میخانه وحدت بمن آر

Ки бадаради сар аз ин бодаи хуморами ман

که بدرد سر از این باده خمارم من

Ғайр унноб меолуд тўош нест алоҷ

غیر عناب می آلود تواش نیست علاج

Дил ки гуфт аз нигаҳи масти ту беморами ман

دل که گفت از نگه مست تو بیمارم من

Ғамзау холу хату зулф ва мижа карда ҳуҷум

غمزه و خال و خط و زلف و مژه کرده هجوم

Ваа ки бо лашкари куффори бпикорми ман

وه که با لشکر کفار بپیکارم من

Гуфтамаш лаъли ту заҳҳок ва ду зулфати морон

گفتمش لعل تو ضحاک و دو زلفت ماران

Ханда зад гуфт ки зони мор дар озорами ман

خنده زد گفت که زآن مار در آزارم من

Давр нав кун зкрми соқӣ ва мшгл бигушо

دور نو کن زکرم ساقی و مشگل بگشا

Ки гиреҳ бар дил аз ин гунбади давворами ман

که گره بر دل از این گنبد دوارم من

Ояти бараду саломии бмн эй рӯҳ биор

آیت برد و سلامی بمن ای روح بیار

Ки знмрўди замони доим дар ноРоми ман

که زنمرود زمان دایم در نارم من

Чорае дасти худои баҳри худо дар корам

چاره ای دست خدا بهر خدا در کارم

Зонка дар чораи худ оҷизу ночорами ман

زانکه در چاره خود عاجز و ناچارم من

Бқзо ва бақадр қодирӣ эй шаҳи мададӣ

بقضا و بقدر قادری ای شه مددی

Охир ошуфтааму воқиф аз асрорами ман

آخر آشفته ام و واقف از اسرارم من