Маии тобида аз мшкўии мишкӣн

مهی تابیده از مشکوی مشکین

Ки шукри хандаашро банди ширин

که شکر خنده اش را بند شیرین

Ду сад чин нофа дорад ҳар ғизолаш

دو صد چین نافه دارد هر غزالش

Агар чинро буд оҳӯии мишкӣн

اگر چین را بود آهوی مشکین

Дилаш аз сангу сари панҷаи зФўлод

دلش از سنگ و سر پنجه زفولاد

Ҳарир андом дорад синаи симин

حریر اندام دارد سینه سیمین

Нгорино нахоҳад хӯни баҳои кас

نگارینا نخواهد خون بها کس

Баровари зостини дасти нигорин

برآور زآستین دست نگارین

Аёни акси рахти зоӣинаҳи дил

عیان عکس رخت زآئینه دل

Чу акси бода аз ҷоми булӯрӣн

چو عکس باده از جام بلورین

Гули андомои бғирӣ то ҳам оғӯш

گل انداما بغیری تا هم آغوش

Маро аз хорў хоро гашта болин

مرا از خارو خارا گشته بالین

Маро нешаст бе ту нӯши дору

مرا نیش است بی تو نوش دارو

Вале бо туаст нешами роҳи нӯшин

ولی با توست نیشم راح نوشین

Шароби куҳнау ёри навоти бод

شراب کهنه و یار نوات باد

Зсри пурвои ҷонбозони дерин

زسر پروای جانبازان دیرین

Мау парвини гувоҳи ашку оҳам

مه و پروین گواه اشک و آهم

Ки ҳар шаб бугзарад аз моҳу парвин

که هر شب بگذرد از ماه و پروین

Бунагар марди роҳии дайну дил ро

بنه گر مرد راهی دین و دل را

Арӯси ишқро инаст кобӣн

عروس عشق را این است کابین

Маконат ломакон доданд эй ишқ

مکانت لامکان دادند ای عشق

Ки дар имкони нмигнҷии зтмкин

که در امکان نمیگنجی زتمکین

Ту сроллҳӣу ойинаи ҳақ

تو سراللهی و آئینه حق

намебинад каст ҷузи чашми ҳақи байн

نمی بیند کست جز چشم حق بین

Манам маҷнӯни Лайлои вилоят

منم مجنون لیلای ولایت

На Фарҳодам ки бозами ҷони ширин

نه فرهادم که بازم جان شیرین

Ғариби афтодаи ошуфтаи бкўит

غریب افتاده آشفته بکویت

Тараҳҳум кун ки дарвешасту мискин

ترحم کن که درویش است و مسکین