Раҳмӣ эй ишқи биё бар сари сўдоӣии ман

رحمی ای عشق بیا بر سر سودائی من

Ки ҳўснок шуда ин дили шидоӣии ман

که هوسناک شده این دل شیدائی من

Ман ҳамаи умри бсўдои ту сар додаму ҷон

من همه عمر بسودای تو سر دادم و جان

Ту напурсӣ ки чаҳ шуд ошиқи сўдоӣии ман

تو نپرسی که چه شد عاشق سودائی من

Мардум аз мардумак ва ман зтўи биноу басир

مردم از مردمک و من زتو بینا و بصیر

Рафтӣ ва рафт зҳҷрони ту биноӣии ман

رفتی و رفت زهجران تو بینائی من

То ки бар сафҳаи ҳасани ту рақам зад хати сабз

تا که بر صفحه حسن تو رقم زد خط سبز

Зад хати ботила бар дафтари доноӣии ман

زد خط باطله بر دفتر دانائی من

Ишқ шуд ҷилвагар ва гуфт боўози баланд

عشق شد جلوه گر و گفت بآواز بلند

Ҳар ки зиштаст буд мункири зибоӣии ман

هر که زشت است بود منکر زیبائی من

Бе ниёзами зФрозу зншиб аммо ҳаст

بی نیازم زفراز و زنشیب اما هست

Дар хур дид касони пастӣу болоӣии ман

در خور دید کسان پستی و بالائی من

Ранги ширкаш буд ва нест зоҳли тавҳид

رنگ شرکش بود و نیست زاهل توحید

Ҳар кас иқрор накардааст ба иктоӣии ман

هر کس اقرار نکرده است به یکتائی من

Манам он айни худои мазҳари воҷиб ки малик

منم آن عین خدا مظهر واجب که ملک

Кӯфт бар боми фалаки навбати дороӣии ман

کوفت بر بام فلک نوبت دارائی من

зи ?ути улё вале ҳақи алии умронам

ذ ات علیا ولی حق علی عمرانم

Дар сафи ҳашар буд вақти хўдороӣии ман

در صف حشر بود وقت خودآرائی من

Манам он чашмаи хуршеди ҳақиқат ки буд

منم آن چشمه خورشید حقیقت که بود

Ҳамчуи ошуфтаи басии шаҳри бҳрбоӣии ман

همچو آشفته بسی شهر بحربائی من

Сонии калаки ман аз васфи даҳонат дам зад

ثانی کلک من از وصف دهانت دم زد

Тӯтӣони мондаи бҳирти зшкрхўоӣии ман

طوطیان مانده بحیرت زشکرخوائی من