То ки бком муддаӣ шуд лаби ҷонФзои ту

تا که بکام مدعی شد لب جانفزای تو

Шаби ҳамаи шаб блб расад ҷони ман аз ҳавои ту

شب همه شب بلب رسد جان من از هوای تو

Гар ту бғири ман басии ёри гирифта ҳар касе

گر تو بغیر من بسی یار گرفته هر کسی

Ман ҳамаи хасми олимии омадаи мосўои ту

من همه خصم عالمی آمده ماسوای تو

Ғайри гурезад аз ҷафои митлбди зтўи вафо

غیر گریزد از جفا میطلبد زتو وفا

Зини ду гузидаи ман бҷон дар ду ҷаҳони ризои ту

زین دو گزیده من بجان در دو جهان رضای تو

Ҳоҷӣ агар забеҳа Эй кард фидоат дар мно

حاجی اگر ذبیحه ای کرد فدات در منا

Ман талабами ҳазор ҷон то ки кунам фидои ту

من طلبم هزار جان تا که کنم فدای تو

Толиби субҳ сар кунад бо шаби тираи лоҷарам

طالب صبح سر کند با شب تیره لاجرم

Ваъдаи қиёмат ар буд митлбми бақои ту

وعده قیامت ار بود میطلبم بقای تو

Гӯши дилами бмтрбони вақф самоъ шуд аз он

گوش دلم بمطربان وقف سماع شد از آن

Чун ззбони чангу не мишнўм навой ту

چون ززبان چنگ و نی میشنوم نوای تو

Ишқи гирифтаи доманам гарчи фано шавад танам

عشق گرفته دامنم گرچه فنا شود تنم

Мондаи биҷой эй санами ишқи ту болақои ту

مانده بجای ای صنم عشق تو بالقای تو

Муфтахаранд қудсён зонкаҳ шуданд арши со

مفتخرند قدسیان زآنکه شدند عرش سا

Ман зҳмаҳ гузидаам хок дар сарои ту

من زهمه گزیده ام خاک در سرای تو

Тӯшаи базми ваҳдатии машъалаи сӯзи касратӣ

توشه بزم وحدتی مشعله سوز کثرتی

Ҳайдари Аҳмади оятии шоҳ буд гадои ту

حیدر احمد آیتی شاه بود گدای تو

Дил шудаи ганҷи ҳикматаши дидаи чароғи ваҳдаташ

دل شده گنج حکمتش دیده چراغ وحدتش

Ошуфта дар миён ҷон дода бета чу ҷои ту

آشفته در میان جان داده بتا چو جای تو